Sophie Mannerheim – Wikipedia, wolna encyklopedia
![]() | |
Pełne imię i nazwisko | Eva Charlotta Lovisa Sofia Mannerheim |
---|---|
Data urodzenia | |
Data śmierci | |
Zawód, zajęcie | pielęgniarka |
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/4/42/Mannerheim_siblings.jpg/200px-Mannerheim_siblings.jpg)
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/c/ce/Sophie_Mannerheim_grave.jpg/200px-Sophie_Mannerheim_grave.jpg)
Eva Charlotta Lovisa Sofia (Sophie) Mannerheim (ur. 1863, zm. 1928) – fińska organizatorka nowoczesnego pielęgniarstwa.
Wywodziła się ze szwedzkiego, arystokratycznego rodu Mannerheim, założonego przez pochodzącego z Niemiec XVII-wiecznego kupca[1][2]. Przy końcu XVIII wieku ród ten doczekał się fińskiej linii, kiedy to pradziadek Sophie, Carl Eric Mannerheim osiedlił się na ówcześnie wchodzących w skład Królestwa Szwecji terenach dzisiejszej Finlandii[3][2]. Sophie była jednym z siedmiorga dzieci Carla Roberta Mannerheima i jego żony Hedvig Charlotty Heleny (Hélène) von Julin[4]. Jej bratem był Carl Gustaf Mannerheim, fiński wojskowy i polityk[5].
W latach 1899–1902 uczęszczała do Szkoły Pielęgniarstwa Florence Nightingale w Londynie. Następnie zatrudniona była jako pielęgniarka w sanatorium dla dzieci chorych na gruźlicę. Później pracowała jako pielęgniarka rejonowa w fińskim mieście portowym Porvoo. W latach 1904–1928 pełniła funkcję przełożonej pielęgniarek w Szpitalu Chirurgicznym w Helsinkach.
Od 1889 r. zajmowała się prowadzeniem kursów dla pielęgniarek. W 1905 r. wybrano ją na przewodniczącą Fińskiego Stowarzyszenia Pielęgniarek. W 1906 r. przyczyniła się do otwarcia pierwszej w Helsinkach Szkoły Pielęgniarstwa. Była ona również organizatorką podyplomowych szkoleń dla pielęgniarek.
W 1918 r. utworzyła Pałac Dziecka. Instytucja ta niosła pomoc bezdomnym matkom i ich dzieciom. Dzięki pomocy Szwecji została ona rozbudowana o instytut pediatrii, szpital dziecięcy i centrum szkolenia pielęgniarek pediatrycznych. Następnie utworzyła ona Ligę Opieki nad Dzieckiem im. Sophie Mannerheim, gdzie była przez wiele lat wiceprzewodniczącą.
W 1907 r. uczestniczyła w pracach międzynarodowego ruchu pielęgniarskiego. Natomiast w latach 1922–1925 pełniła funkcję przewodniczącej w Międzynarodowej Radzie Pielęgniarek.
Pochowano ją na Cmentarzu Hietaniemi w Helsinkach, gdzie znajdują się groby znanych Finów m.in. wszystkich prezydentów Finlandii.
Zobacz też
[edytuj | edytuj kod]Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Steven J. Zaloga: Gustaf Mannerheim. [w:] THE EARLY YEARS [on-line]. books.google.pl, 2015. [dostęp 2020-02-15]. (ang.).
- ↑ a b Arnold Pieterse, Georg Haggrén, Peter Starmans: A search for the origin of the Mannerheim family. [w:] Artikkelit [on-line]. ennenjanyt.net, 2017-11-13. [dostęp 2020-02-15]. (ang.).
- ↑ Harald Haarmann: Modern Finland. [w:] A Glimpse at Family History [on-line]. books.google.pl, 2016. [dostęp 2020-02-15]. (ang.).
- ↑ MANNERHEIM, Sophie. [w:] Artiklar A–Ö [on-line]. blf.fi. [dostęp 2020-02-15]. (szw.).
- ↑ Marvin Rintala: Four Finns. books.google.pl, 1969. [dostęp 2020-02-16]. (ang.).
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Encyklopedia dla pielęgniarek, red. Józef Bogusz, PZWL, Warszawa, 1990, s. 253–254, ISBN 83-200-1191-4.