Equinor – Wikipedia, wolna encyklopedia
![]() | |
Państwo | |
---|---|
Siedziba | |
Data założenia | 14 czerwca 1972 |
Forma prawna | |
Prezes | |
Dyrektor | |
Udziałowcy | Rząd Norwegii (67%) |
Zatrudnienie | ok. 20245 (2017)[1] |
Symbol akcji | |
Dane finansowe | |
Przychody | 61,2 mld USD (2017)[1] |
Wynik operacyjny | 13,8 mld USD (2017)[1] |
Wynik netto | 4,6 mld USD (2017)[1] |
Aktywa | 111,1 mld USD (2017)[1] |
Kapitał własny | 39,9 mld USD (2017)[1] |
Strona internetowa |
Equinor ASA (do 2018: Statoil ASA, do 2009: StatoilHydro ASA) – norweskie przedsiębiorstwo energetyczne, które prowadzi działalność w 38 krajach (2015) oraz do 2012 posiadało stacje paliw w 8 krajach na świecie (m.in. w Polsce – 356 stacji w roku 2013[2]). Stacje paliw należące do koncernu zostały w roku 2010 wydzielone do oddzielnej spółki Statoil Fuel and Retail, która w roku 2012 została przejęta przez Alimentation Couche-Tard[3][4]. Od roku 2015 stacje paliw przechodziły rebranding polegający na zmianie nazwy na Circle K[5].
Wiosną 2018 r. Statoil[6] zmienił nazwę na Equinor. Przedsiębiorstwo skupia się na wydobyciu ropy i gazu oraz rozwija segment energetyki odnawialnej, inwestując głównie w morską energetykę wiatrową.
Działalność
[edytuj | edytuj kod]Statoil został założony 14 lipca 1972 roku. Jest to największe naftowe przedsiębiorstwo w Skandynawii i największe przedsiębiorstwo w Norwegii. Zatrudnia około 20 tys. osób. Firma jest notowana na NYSE oraz na Giełdzie Papierów Wartościowych w Oslo. 67% udziałów w przedsiębiorstwie należy do państwa (Norwegii). Siedziba główna znajduje się w norweskim mieście Stavanger.
Od 2004 roku koncern stał się sponsorem tytularnym pucharu świata w piłce ręcznej mężczyzn, nazywanym także Statoil World Cup[7].
W 2007 Statoil połączył się z paliwową częścią Norsk Hydro zmieniając nazwę na StatoilHydro.
W 2011 Statoil znalazł się na pierwszym miejscu na liście przedsiębiorstw najbardziej zrównoważonych środowiskowo i socjalnie, prowadzonej przez organizację Global.org[8].
18 kwietnia 2012 zostało ogłoszone, że Alimentation Couche-Tard zakupi Statoil Fuel & Retail za 2,8 mld dolarów i stanie się spółką Couche-Tard[9].
We wrześniu 2015 prasa poinformowała, że stacje paliw dotychczas funkcjonujące pod marką Statoil będą znane jako sieć Circle K[10]. Wiosną 2016 roku stacje rozpoczęły rebranding w krajach Skandynawii, państwach bałtyckich, Rosji i Polsce.
15 marca 2018 Statoil ogłosił, że na walnym zgromadzeniu w maju zmieni nazwę na Equinor[11]. Nowa nazwa ma być elementem strategii odchodzenia od paliw kopalnych.
Equinor w Polsce
[edytuj | edytuj kod]W 1993 roku Statoil uruchomił pierwszą w Polsce stację paliw w Zakroczymiu[12]. W roku 2012 ogólne przychody przedsiębiorstwa Statoil Fuel & Retail Polska Sp. z o.o. przekroczyły 5504 mln złotych, przychody ze sprzedaży były o 4 mln złotych mniejsze[13].
Statoil sprzedał stacje paliw do Alimentation Couche-Tard Inc.[14]
1 kwietnia 2016 roku spółka Statoil Fuel & Retail Polska Sp. z o.o. zmieniła nazwę na Circle K Polska Sp. z o.o.[15] Był to początek procesu rebrandingu firmy w Polsce[16]. Zmiana nazw stacji paliw rozpoczęła się wiosną 2017 roku i zakończyła się 14 maja 2018 roku[17]. W roku 2022 Circle K prowadziła ponad 380 stacji paliw w całym kraju[18].
W marcu 2018 roku, Equinor (pod starą jeszcze nazwą Statoil) ponownie wszedł na polski rynek kupując 50% udziałów w dwóch spółkach zależnych Polenergii SA, Polenergii Bałtyk III Sp. z o.o. i Polenergii Bałtyk II Sp. z o.o.[19] W grudniu 2018 roku Equinor powiększył swoje portfolio w Polsce zawierając umowę z Polenergią na zakup 50% w trzecim projekcie Bałtyk I[20].
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ a b c d e f Annual Report on Form 20-F. (ang.).
- ↑ Statoil: Poznaj Statoil Fuel & Retail Polska. [dostęp 2013-09-06]. [zarchiwizowane z tego adresu (2013-08-22)].
- ↑ Couche-Tard, Press Release: [online] .
- ↑ Statoil, Statoil completes divestment of Statoil Fuel & Retail – further strengthens upstream focus – equinor.com [online], 19 czerwca 2012 [zarchiwizowane z adresu 2018-09-25] .
- ↑ Statoil oficjalnie zmienia się w Polsce w Circle K. wirtualnemedia.pl. [dostęp 2018-03-19].
- ↑ Statoil oficjalnie zmienia nazwę na Equinor [online], 16 maja 2018 [dostęp 2018-05-17] (pol.).
- ↑ Croatian Handball Team Wins Statoil World Cup. croatia.org. [dostęp 2016-08-14]. (ang.).
- ↑ The Global 100 Most Sustainable Corporations in the World: 2011 Global 100 List. global100.org. [dostęp 2011-12-15]. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-01-20)].
- ↑ Canada’s Couche-Tard to buy Statoil Fuel for $2.8 billion. Reuters. [dostęp 2017-05-11]. (ang.).
- ↑ bezprawnik.pl: Pora odzwyczaić się od Statoil – będzie zmiana nazwy na Circle K –. [dostęp 2015-09-22].
- ↑ WNP,pa: Statoil zmieni nazwę na Equinor. wnp.pl, 15 marca 2018. [dostęp 2018-03-15].
- ↑ Statoil: Historia.
- ↑ Lista 500 największych polskich firm. polityka.pl. [dostęp 2013-06-02].
- ↑ Alimentation Couche-Tard | Circle K [online], www.circlek.pl [dostęp 2021-09-22] .
- ↑ Statoil Fuel & Retail Polska zmienia nazwę na Circle K Polska. .autoexpert.pl. [dostęp 2016-12-13]. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-12-20)]. (pol.).
- ↑ Historia Circle K w Polsce | Circle K [online], www.circlek.pl [dostęp 2021-09-22] .
- ↑ Circle K oficjalnie wkracza na polski rynek. nafta.wnp.pl. [dostęp 2017-05-11]. (pol.).
- ↑ Dzień dobry, nazywamy się Circle K..., circlek.pl [dostęp 2022-08-10].
- ↑ Craig Richard , Statoil enters Polish offshore market [online], www.windpoweroffshore.com [dostęp 2019-03-16] .
- ↑ Heather O’Brian , Equinor buys stake in third Polish offshore project [online], www.windpoweroffshore.com [dostęp 2019-03-16] .