Stefan Kozłowski (1897–1940) – Wikipedia, wolna encyklopedia
![]() | |
Data i miejsce urodzenia | 4 stycznia 1897 |
---|---|
Data i miejsce śmierci | kwiecień 1940 |
Przebieg służby | |
Lata służby | |
Siły zbrojne | |
Jednostki | |
Główne wojny i bitwy | III powstanie śląskie |
Odznaczenia | |
![]() ![]() ![]() |
Stefan Kozłowski[a] (ur. 23 grudnia 1896?/4 stycznia 1897 w Kijowie, zm. wiosną 1940 w Katyniu) – kapitan piechoty Wojska Polskiego, kawaler Krzyża Walecznych, ofiara zbrodni katyńskiej[2].
Życiorys
[edytuj | edytuj kod]Urodził się 4 stycznia 1897 w Kijowie, w rodzinie Ludwika i Marii z Andruszewiczów[3]. Członek POW. Uczestnik wojny 1920 i III powstania śląskiego[4].
W okresie międzywojennym pozostał w wojsku. W 1924 służył w stopniu porucznika w 75 pułku piechoty[5]. W 1928 jako oficer nadetatowy 75 pp w stopniu kapitana ze starszeństwem z dniem 1 lipca 1925 przydzielony był do Batalionu Podchorążych Rezerwy Piechoty nr 5 w Łobzowie[6]. W 1932 roku pozostawał w dyspozycji szefa Departamentu Piechoty MSWojsk[7]. Od 1933 w Korpusie Ochrony Pogranicza[4]. W 1939 był adiutantem dowódcy pułku KOP „Głębokie”[8].
W kampanii wrześniowej walczył w 3 pułku piechoty KOP jako I adiutant, wzięty do niewoli radzieckiej. Według stanu na kwiecień 1940 był jeńcem obozu w Kozielsku. Między 3 a 5 kwietnia 1940 przekazany do dyspozycji naczelnika smoleńskiego obwodu NKWD – lista wywózkowa bez numeru z 1.04.1940. Został zamordowany między 4 a 7 kwietnia 1940 przez NKWD w lesie katyńskim[9]. Zidentyfikowany podczas ekshumacji prowadzonej przez Niemców w 1943, zapis w dzienniku ekshumacji bez daty. Przy szczątkach znaleziono wizytówki[10][11]. Figuruje na liście AM-168-60[12] i liście Komisji Technicznej PCK pod numerem: GARF-3-060[11]. Nazwisko Kozłowskiego znajduje się na liście ofiar (pod nr 060) opublikowanej w Gońcu Krakowskim nr 95 i w Nowym Kurierze Warszawskim nr 97 z 1943. W Archiwum Robla nazwisko Kozłowskiego znajduje się: w pakiecie 0211-03 w kalendarzyku z niedatowaną listą nazwisk oficerów,(znaleziony przy szczątkach ppor. rez. Tadeusz Bołdoka); w pakiecie 25-01 jest wymieniony bez imienia, z określeniem stopnia i podaniem adresu, Wilno - Piaski 10 (notatki ołówkiem na certyfikacie MSWojsk. znalezionym przy mjr. Józefie Kiczko).
Upamiętnienie
[edytuj | edytuj kod]- Minister Obrony Narodowej Aleksander Szczygło decyzją Nr 439/MON z 5 października 2007 awansował go pośmiertnie na stopnień majora. Awans został ogłoszony 9 listopada 2007, w Warszawie, w trakcie uroczystości „Katyń Pamiętamy – Uczcijmy Pamięć Bohaterów”.
- Krzyż Srebrny Orderu Virtuti Militari (nr 14384) – zbiorowe, pośmiertne odznaczenie żołnierzy polskich zamordowanych w Katyniu i innych nieznanych miejscach kaźni, nadane przez Prezydenta RP na Uchodźstwie profesora Stanisława Ostrowskiego (11 listopada 1976).
- Krzyż Kampanii Wrześniowej – zbiorowe, pośmiertne odznaczenie pamiątkowe wszystkich ofiar zbrodni katyńskiej (1 stycznia 1986).
Ordery i odznaczenia
[edytuj | edytuj kod]- Krzyż Walecznych[4]
- Krzyż na Śląskiej Wstędze Waleczności i Zasługi I klasy[4]
- Medal Niepodległości (16 marca 1933)[13]
Zobacz też
[edytuj | edytuj kod]Uwagi
[edytuj | edytuj kod]Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Rocznik Oficerski 1923 ↓, s. 340, 435.
- ↑ Jędrzej Tucholski , Mord w Katyniu, 1991, s. 144 .
- ↑ Kartoteka personalno-odznaczeniowa. WBH. [dostęp 2021-09-15]..
- ↑ a b c d Katyń. Księga Cmentarna Polskiego Cmentarza Wojennego, s. 303 .
- ↑ Rocznik Oficerski, Warszawa: MSWojsk., 1924, s. 299 .
- ↑ Rocznik Oficerski, Warszawa: MSWojsk., 1928, s. 139, 219 .
- ↑ Rocznik Oficerski, Warszawa: MSWojsk., 1932, s. 60, 435 .
- ↑ Ryszard Rybka , Kamil Stepan , Rocznik oficerski, 1939: stan na dzień 23 marca 1939, Fundacja Centrum Dokumentacji Czynu Niepodległościowego, 2003, s. 35 .
- ↑ УБИТЫ В КАТЫНИ, Moskwa 2015, s. 400 .
- ↑ Auswaertiges Amt – Amtliches Material Zum Massenmord Von Katyn, Berlin 1943, s. 168 .
- ↑ a b Listy katyńskie w zasobie Archiwum Państwowego w Lublinie – Archiwum Państwowe w Lublinie [online], lublin.ap.gov.pl [dostęp 2018-05-05] [zarchiwizowane z adresu 2019-04-07] (pol.).
- ↑ Auswaertiges Amt – Amtliches Material Zum Massenmord Von Katyn, Berlin 1943, s. 167.
- ↑ M.P. z 1933 r. nr 63, poz. 81 „za pracę w dziele odzyskania niepodległości”.
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Dziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych. [dostęp 2021-01-07].
- Rocznik Oficerski 1923. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1923.
- Rocznik Oficerski 1924. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1924.
- Rocznik Oficerski 1928. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1928.
- Rocznik Oficerski 1932. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1932.
- Jędrzej Tucholski: Mord w Katyniu. Warszawa: Instytut Wydawniczy PAX, 1991. ISBN 83-211-1408-3.
- УБИТЫ В КАТЫНИ, Москва Общество «Мемориал» – Издательство «Звенья» 2015, ISBN 978-5-78700-123-5.
- Auswaertiges Amt – Amtliches Material Zum Massenmord Von Katyn, Berlin 1943.
- Jan Kiński, Helena Malanowska, Urszula Olech, Wacław Ryżewski, Janina Snitko-Rzeszut, Teresa Żach: Katyń. Księga Cmentarna Polskiego Cmentarza Wojennego. Marek Tarczyński (red.). Warszawa: Oficyna Wydawnicza RYTM, 2000. ISBN 83-905590-7-2.