Stephen Maguire – Wikipedia, wolna encyklopedia
![]() | |
Pseudonim | Livewire |
---|---|
Data i miejsce urodzenia | |
Gra zawodowa | od 1998 |
Najwyższy ranking | 2 (2008/09) |
Bieżący ranking | 31 (stan na 2024-05-06 aktualizacja) |
Najwyższy break | 147 (3 razy: Scottish Open 2000, China Open 2008, Shanghai Masters 2016) |
Zwycięstwa w turniejach | |
Rankingowe | 6 |
Nierankingowe | 1 |
UK Championship | |
Malta Cup | |
Welsh Open | |
China Open | |
Northern Ireland Trophy | |
Strona internetowa |
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/f/fb/Stephen_Maguire_and_Ronnie_O%E2%80%99Sullivan_at_German_Masters_Snooker_Final_%28DerHexer%29_2012-02-05_09.jpg/200px-Stephen_Maguire_and_Ronnie_O%E2%80%99Sullivan_at_German_Masters_Snooker_Final_%28DerHexer%29_2012-02-05_09.jpg)
Stephen Maguire (ur. 13 marca 1981 w Glasgow) − szkocki snookerzysta. Plasuje się na 13. miejscu pod względem zdobytych setek w profesjonalnych turniejach, ma ich łącznie 511[1].
Kariera snookerzysty
[edytuj | edytuj kod]W 2000 zdobył mistrzostwo świata amatorów; od 1996 sparingpartner gwiazdy snookera, Stephena Hendry'ego. W marcu 2004 wygrał swój pierwszy zawodowy turniej rankingowy, European Open na Malcie; pokonał m.in. Johna Higginsa, Petera Ebdona, a w finale Jimmy’ego White’a. Jego sukces był dużą niespodzianką (notowany przed zawodami dopiero na miejscu 41. na świecie).
W finale turnieju rankingowego British Open w listopadzie 2004 uległ Higginsowi 6:9. Dobrą formę potwierdził wygrywając dwa tygodnie później turniej UK Championship (w finale z Davidem Grayem 10:1).
11 listopada 2007 roku odniósł swoje trzecie zwycięstwo rankingowe. W finale turnieju Northern Ireland Trophy pokonał Fergala O’Briena 9:5. Miesiąc później doszedł do finału turnieju UK Championship, w którym jednak przegrał z Ronniem O’Sullivanem aż 2:10.
W marcu 2008 wygrał swój czwarty turniej rankingowy. W finale China Open pokonał Shauna Murphy’ego 10:9. W tym samym turnieju w swoim pojedynku półfinałowym przeciwko Ryanowi Dayowi wbił breaka maksymalnego.
Do końca sezonu 2011/2012, na swoim koncie zapisał 200 breaków stupunktowych.
Życie osobiste
[edytuj | edytuj kod]Ze swoją długoletnią partnerką ma syna – Finna[2].
Ze względów zdrowotnych posiada oficjalną zgodę lekarza na grę bez muszki[3].
Statystyki zwycięstw
[edytuj | edytuj kod]Turnieje rankingowe
[edytuj | edytuj kod]- European Open – 2004
- UK Championship – 2004
- Northern Ireland Trophy – 2007
- China Open – 2008
- Welsh Open – 2013
- Tour Championship - 2020
Turnieje nierankingowe
[edytuj | edytuj kod]- Pro Challenge Series 2009/2010 – Turniej 1 – 2009
Turnieje amatorskie
[edytuj | edytuj kod]Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ 100+ Centuries, snookerinfo(ang.)
- ↑ worldsnooker.com: Stephen Maguire. [dostęp 2009-04-09]. (ang.).
- ↑ bbc.co.uk: Maguire aiming to retain NI title. [dostęp 2009-04-09]. (ang.).
Linki zewnętrzne
[edytuj | edytuj kod]- Stephen Maguire – profil w serwisie www.147.com.pl (pol.)
- Biografia na snookerworld.pl