Tablica prawdy – Wikipedia, wolna encyklopedia
Tablica prawdy lub matryca logiczna[1] – wprowadzony w XIX wieku przez logików amerykańskich, Charlesa Sandersa Peirce’a i Emila Leona Posta, układ tabelaryczny zero-jedynkowych kombinacji wartości logicznych argumentów danej funkcji zdaniowej i dokładnie zależących od nich wartości logicznych tejże funkcji zdaniowej, w którym prawdzie odpowiada wartość 1, a fałszowi przypisuje się wartość 0.
Tablicę prawdy posiadają wszystkie funktory zdaniotwórcze, np.:
- alternatywa (OR)
- alternatywa wykluczająca (XOR)
- implikacja logiczna
- koniunkcja logiczna (AND)
- negacja (NOT)
- równoważność (XNOR)
- dysjunkcja (NAND)
- binegacja (NOR).
Przykładowo, tablica prawdy dla operatora alternatywy:
A B Y = A or B 0 0 0 0 1 1 1 0 1 1 1 1
Zobacz też
[edytuj | edytuj kod]Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ matryca logiczna, [w:] Encyklopedia PWN [online], Wydawnictwo Naukowe PWN [dostęp 2022-03-14] .
Linki zewnętrzne
[edytuj | edytuj kod]- Eric W. Weisstein , Truth Table, [w:] MathWorld, Wolfram Research [dostęp 2020-12-12] (ang.).
Kontrola autorytatywna (tablice matematyczne):