Takashi Uchiyama – Wikipedia, wolna encyklopedia
![]() Uchiyama podczas triumfalnej parady w Kasukabe, Saitama, Japonia (2012) | |
Data i miejsce urodzenia | |
---|---|
Obywatelstwo | |
Wzrost | 172 cm |
Styl walki | praworęczny |
Kategoria wagowa | super piórkowa |
Bilans walk zawodowych[a] | |
Liczba walk | 25 |
Zwycięstwa | 24 |
Przez nokauty | 20 |
Porażki | 0 |
Remisy | 1 |
Nieodbyte | 0 |
|
Takashi Uchiyama (jap. 内山高志 Uchiyama Takashi; ur. 10 listopada 1979 w Kasukabe[1]) – japoński bokser, aktualny mistrz świata organizacji WBA w kategorii super piórkowej.
Kariera amatorska
[edytuj | edytuj kod]Jako amator był 3krotnie mistrzem Japonii w wadze lekkiej. W 2003 roku startował również na mistrzostwach świata w Bangkoku, gdzie w 1/8 finału pokonał go Gyula Káté[2].
Kariera zawodowa
[edytuj | edytuj kod]Jako zawodowiec zadebiutował 16 lipca 2005 roku. W debiucie znokautował w pierwszej rundzie Chandeta Sithramkamhaenga. Do końca 2009 roku stoczył kolejnych 12 wygranych walk, z których 9 zakończył przed czasem, zdobywając pas OPBF w wadze super piórkowej, który pięciokrotnie obronił.
11 stycznia 2010 roku dostał szansę walki o pas WBA w wadze super piórkowej. Jego rywalem był Juan Carlos Salgado, dla którego była to pierwsza obrona. Uchiyama niespodziewanie zwyciężył przez techniczny nokaut w dwunastej rundzie i zdobył pas[3]. 17 maja przystąpił do pierwszej obrony. Za rywala miał Wenezuelczyka Angela Granadosa. Uchiyama zwyciężył przez TKO w 6 rundzie, gdy sędzia przerwał walkę po nokdaunie Granadosa[4]. 20 września w drugiej obronie, jego rywalem był Roy Mukhlis, który przegrał przez TKO w 5 rundzie[5].
31 stycznia 2011 roku w następnej obronie zmierzył się z Takashim Miurą. Pretendent radził sobie dzielnie, posyłając nawet w trzeciej rundzie na deski Uchiyamę, ale walka została w przerwana w 8 rundzie z powodu kontuzji oka pretendenta[6]. 31 grudnia 2011 roku w trzeciej obronie pasa zmierzył się z Meksyakninem Jorge Solisem. Uchiyama zwyciężył przez nokaut w jedenastej rundzie, ciężko nokautując Solisa[7].
16 lipca 2012 roku w kolejnej obronie pasa zremisował z Michaelem Farenasem. Walka została przerwana w trzeciej rundzie i przez kontuzję, która powstała na skutek zderzenia głowami i uniemożliwiała Filipińczykowi dalszą walkę[8]. 31 grudnia zmierzył się z tymczasowym mistrzem WBA, Bryanem Vázquezem. W początkowych rundach to pięściarz z Kostaryki dominował, nieraz zaskakując Japończyka. W ósmej rundzie sędzia przerwał pojedynek i ogłosił zwycięstwo Japończyka przez TKO w ósmej rundzie[9]. 6 maja 2013 r., Uchiyama przystąpił do szóstej obrony tytułu, mając za rywala niepokonanego Wenezuelczyka Jaidera Parrę. Po dość wyrównanym początku, Japończyk przejął kontrolę nad pojedynkiem, a w piątej rundzie znokautował Parrę ciosem na korpus[10].
6 maja 2015 w Tokio znokautował w drugiej rundzie Taja Yomthonga Chuwatanę (9-1, 4 KO), bronąc dziesiąta tytułu WBA Super[11].
31 grudnia 2015 w Tokio w kolejnej obronie wygrał w trzeciej rundzie Olivera Floresa (27-2-2, 17 KO) z Nikaragui.
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ 内山の略歴=WBAスーパーフェザー級戦. jiji.com, 11.01.2010. [dostęp 2010-04-16]. (jap.).
- ↑ 12.World Championships - Bangkok, Thailand - July 6-12 2003. amateur-boxing.strefa.pl. (pol.).
- ↑ Juan Carlos Salgado vs. Takashi Uchiyama. boxrec.com. (ang.).
- ↑ Takashi Uchiyama vs. Angel Granados. boxrec.com. (ang.).
- ↑ Uchiyama nokautuje. bokser.org. (pol.).
- ↑ Uchiyama zachowuje tytuł. bokser.org. (pol.).
- ↑ Uchiyama vs Solis - Wspaniały nokaut. bokser.org. (pol.).
- ↑ Takashi Uchiyama vs. Michael Farenas. boxrec.com. (ang.).
- ↑ Uchiyama obronił tytuł. bokser.org. (pol.).
- ↑ Uchiyama obronił, Solis mistrzem świata. bokser.org. (pol.).
- ↑ Demolka Uchiyamy dziesiątej obronie. bokser.org, 5 maja 2015. [dostęp 2015-05-06]. (pol.).
Linki zewnętrzne
[edytuj | edytuj kod]- Lista walk zawodowych Takashi Uchiyamy na BoxRec.com