Tarcza Arwernów – Wikipedia, wolna encyklopedia
Tom 11. serii Asterix | |||
![]() | |||
Scenariusz | René Goscinny | ||
---|---|---|---|
Rysunki | Albert Uderzo | ||
|
Tarcza Arwernów (fr. Le Bouclier arverne) – jedenasty album komiksu o przygodach Gala Asteriksa autorstwa René Goscinny’ego (scenariusz) i Alberta Uderzo (rysunki).
Komiks ukazywał się początkowo w odcinkach, na łamach francuskiego czasopisma Pilote, w 1967 r. Rok później został wydany w formie albumu[1].
Pierwsze polskie wydanie (w przekładzie Jolanty Sztuczyńskiej) pochodzi z 1993 r.
Fabuła
[edytuj | edytuj kod]Po przegranej bitwie pod Alezją wódz Galów, Wercyngetoryks, złożył swą broń (w tym tarczę) u stóp Cezara. Gdy władca Rzymu planuje odbyć triumf w Gergowii, stojąc na tarczy Wercyngetoryksa, okazuje się jednak, że przedmiot ten zniknął. Wysłannik Cezara, Tuliusz Chudeus, rusza na poszukiwania tarczy[2].
W tym samym czasie Asparanoiks cierpi z powodu przejedzenia. Druid Panoramiks orzeka, że wódz musi przejść na dietę i poddać się kuracji. Asparanoiks rusza do uzdrowiska w Aquae Calidae, niedaleko krainy Arwernów[3].
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Tapidesourix, Asterix and the Chieftain’s Shield [online], Astérix - Le site officiel, 10 kwietnia 2018 [dostęp 2021-12-12] (ang.).
- ↑ R. Goscinny, A. Uderzo, Tarcza Arwernów, Warszawa 1993, s. 5, 17-19
- ↑ R. Goscinny, A. Uderzo, Tarcza Arwernów, Warszawa 1993, s. 6-10.