Thaksin Shinawatra – Wikipedia, wolna encyklopedia
![]() | |
Data i miejsce urodzenia | |
---|---|
Premier Tajlandii | |
Okres | od 9 lutego 2001 |
Przynależność polityczna | |
Poprzednik | |
Następca | |
Okres | od 23 maja 2006 |
Przynależność polityczna | Thai Rak Thai |
Poprzednik | Chidchai Vanasatidya |
Następca | |
![]() | |
Odznaczenia | |
![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() |
Thaksin Shinawatra, taj. ทักษิณ ชินวัตร (ur. 26 lipca 1949 w Chiang Mai) – tajski polityk, premier Tajlandii w latach 2001–2006. Brat tajskiej premier Yingluck Shinawatry.
Życiorys
[edytuj | edytuj kod]Urodzony w rodzinie wielkich przedsiębiorców zajmujących się jedwabiem, budownictwem i bankowością. Studiował na akademii policyjnej i pracował jako policjant. W 1973 po otrzymaniu stypendium na studia doktoranckie w dziedzinie prawa karnego wyjechał do Stanów Zjednoczonych. Po powrocie do kraju zrezygnował z pracy w policji i zbudował imperium telekomunikacyjne stając się jednym z najbogatszych ludzi w Tajlandii.
Działalność polityczną rozpoczął od wstąpienia do partii Moralna Siła (Phalang Tham), z której ramienia trzykrotnie przez krótki czas piastował stanowisko ministra. W 1998 założył partię Thai Rak Thai (taj. Taj Kocha Taja). W wyborach parlamentarnych w 2001 jego partia zdobyła najwięcej mandatów, a Shinawatra został premierem. W 2005 Thai Rak Thai zdobyła w wyborach zdecydowaną przewagę i Shinawatra pozostał na stanowisku premiera na drugą kadencję, mając poparcie większości parlamentarnej.
4 kwietnia 2006 zrezygnował z urzędu premiera. Jego obowiązki przejął wicepremier Chidchai Vanasatidya. 23 maja 2006 powrócił na stanowisko, ale we wrześniu tego samego roku został odsunięty od władzy przez przewrót wojskowy. Uciekł z Tajlandii w 2008 roku, zanim oskarżono go o nadużycia władzy[1]. 22 sierpnia 2023 roku powrócił do Tajlandii, został aresztowany i osadzony w więzieniu w Bangkoku[2], gdzie ma odbyć karę 8 lat pozbawienia wolności[3].
W latach 2007–2008 był właścicielem większościowego pakietu akcji klubu piłkarskiego Manchester City F.C.[4][5].
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Christopher John Baker , Dzieje Tajlandii, wyd. pierwsze, Warszawa: Państwowy Instytut Wydawniczy, 2019, ISBN 978-83-06-03573-5, OCLC 1111750838 [dostęp 2021-10-11] .
- ↑ Thaksin Shinawatra: Former Thailand PM jailed after return from exile, „BBC News”, 22 sierpnia 2023 [dostęp 2023-08-28] (ang.).
- ↑ Rebecca Ratcliffe , Navaon Siradapuvadol , Thaksin Shinawatra jailed on return to Thailand as his party regains power, „The Guardian”, 22 sierpnia 2023, ISSN 0261-3077 [dostęp 2023-08-28] (ang.).
- ↑ Eriksson trenerem Manchester City [online], gazeta.pl, 6 lipca 2007 [dostęp 2009-12-04] .
- ↑ Manchester City kupiony przez arabską spółkę [online], gazeta.pl, 1 września 2008 [dostęp 2009-12-04] .