The Complete Bitches Brew Sessions – Wikipedia, wolna encyklopedia
Wykonawca box setu | ||||
Miles Davis | ||||
Wydany | ||||
---|---|---|---|---|
Nagrywany | ||||
Gatunek | ||||
Długość | 264:40 | |||
Wydawnictwo | Columbia/Legacy USA | |||
Producent | Teo Macero (oryg.), Bob Belden i Michael Cuscuna (wyd. pudełkowe) | |||
Oceny | ||||
Album po albumie | ||||
|
The Complete Bitches Brew Sessions – 4-dyskowe wydawnictwo zawierające wszystkie sesje nagraniowe do albumu Bitches Brew, wydane w 1998 r.
Historia i charakter albumu
[edytuj | edytuj kod]W 1998 r. firma Sony wydała 4-dyskowe wydawnictwo The Complete Bitches Brew Sessions, firmowane przez Columbia/Legacy, zawierające wszystkie sesje nagraniowe do albumu Bitches Brew.
Po zakończeniu sesji nagraniowych do albumu In a Silent Way w lutym 1969 r., Miles Davis nie pokazywał się w studiu przez pół roku. Muzyk najwyraźniej dojrzewał do całkowitej emancypacji i wyrazem wyzwolenia od wiecznie kategoryzujących i trzymających artystów w "szklanych klatkach"[2] krytyków (publiczność robiła to samo) stał się nowy album Bitches Brew.
Najważniejszą zmianą w zespole Davisa było odejście perkusisty Tony'ego Williamsa i zastąpienie go przez Jacka DeJohnette'ego. Byli to całkowicie różni muzycy; gra DeJohnette'ego, niezwykle intensywna, zdynamizowała brzmienie zespołu.
Davis zachował nowości, które wprowadził podczas nagrywania In a Silent Way, czyli kombinację trzech instrumentów klawiszowych i gitarę. Dodał jednak kolejny, wręcz ekstremalny pomysł, czyli kombinację dwóch a nawet trzech perkusji i instrumentów perkusyjnych.
Część materiału muzycznego została przygotowana w czasie letnich prób grupy. Były to takie kompozycje jak "Miles Runs the Voodoo Down", "Spanish Key" i "Sanctuary". Inne – jak "Bitches Brew", "John McLaughlin" i "Pharaoh's Dance" Zawinula – zostały rozwinięte na bieżąco już w studiu.
Od samego początku Davis upierał się na wydanie nagrań na dwupłytowym albumie, co nie było wówczas korzystne komercyjnie. Mimo tego, po wydaniu, był on puszczany w radiu (przeważnie we fragmentach) oraz w wielu "undergroundowych" stacjach radiowych zarówno rockowych jak i jazzowych. Między innymi dlatego album ten stał się pierwszą "złotą płytą" muzyka.
Po zakończeniu sesji w lutym 1970 r. Davis już w marcu ponownie wszedł do studia z małym zespołem, w którym dominowało brzmienie gitary, i rozpoczął nagrywać A Tribute to Jack Johnson.
Muzycy i sesje
[edytuj | edytuj kod]- Sesja I – Columbia Studio B, Nowy Jork, 19 sierpnia 1969 r.
- Nagrania – dysk I, utwór 4; dysk II, utwór 2
- Miles Davis – trąbka
- Wayne Shorter – saksofon sopranowy
- Bennie Maupin – klarnet basowy
- Joe Zawinul – elektryczne pianino
- Chick Corea – elektryczne pianino
- John McLaughlin – gitara
- Dave Holland – kontrabas
- Harvey Brooks – gitara basowa
- Lenny White – perkusja
- Jack DeJohnette – perkusja
- Don Alias – kongi
- Jumma Santos – grzechotki (Jim Riley)
- Sesja II – Columbia Studio B, Nowy Jork, 20 sierpnia 1969 r.
- Nagrania – dysk II, utwór 1
- Miles Davis – trąbka
- Wayne Shorter – saksofon sopranowy
- Bennie Maupin – klarnet basowy
- Joe Zawinul – elektryczne pianino
- Chick Corea – elektryczne pianino
- John McLaughlin – gitara
- Dave Holland – gitara basowa
- Harvey Brooks – gitara basowa
- Jack DeJohnette – perkusja
- Don Alias – perkusja
- Jumma Santos – kongi (Jim Riley)
- Sesja 3 – Columbia Studio B, Nowy Jork, 21 sierpnia 1969 r.
- Nagrania – dysk I, utwory 1 i 3
- Miles Davis – trąbka
- Wayne Shorter – saksofon sopranowy
- Bennie Maupin – klarnet basowy
- Joe Zawinul – elektryczne pianino
- Larry Young – elektryczne pianino
- Chick Corea – elektryczne pianino
- John McLaughlin – gitara
- Dave Holland – kontrabas
- Harvey Brooks – gitara basowa
- Lenny White – perkusja
- Jack DeJohnette – perkusja
- Don Alias – kongi
- Jumma Santos – grzechotki (Jim Riley)
- Sesja 4 – Columbia Studio E, 19 listopada 1969 r.
- Nagrania – dysk 2, utwór 3, 4, 5, 6
- Miles Davis – trąbka
- Steve Grossman – saksofon sopranowy
- Bennie Maupin – klarnet basowy
- Herbie Hancock – elektryczne pianino
- Chick Corea – elektryczne pianino
- John McLaughlin – gitara
- Ron Carter – kontrabas
- Harvey Brooks – gitara basowa
- Khalil Balakrishna – sitar
- Bihari Sharma – tambura, tabla
- Ron Carter – gitara basowa
- Billy Cobham – perkusja, trójkąt
- Airto Moreira – cuica, berimbau
- Sesja 5 – Columbia Studio E, Nowy Jork, 28 listopada 1969 r.
- Utwory – dysk III, utwory 1, 2, 3, 4
- Miles Davis – trąbka
- Steve Grossman – saksofon sopranowy
- Bennie Maupin – klarnet basowy
- Herbie Hancock – elektryczne pianino
- Chick Corea – elektryczne pianino
- Larry Young – organy, czelesta
- John McLaughlin – gitara
- Dave Holland – kontrabas
- Harvey Brooks – gitara basowa
- Khalil Balakrishna – sitar
- Bihari Sharma – tambura, tabla
- Jack DeJohnette – perkusja (1, 2)
- Billy Cobham – perkusja (3, 4), trójkąt (1, 2)
- Airto Moreira – cuica, berimbau
- Sesja 6 – Columbia Studio B, Nowy Jork, 27 stycznia 1970 r.
- Utwory – dysk III, utwory 5, 6
- Miles Davis – trąbka
- Wayne Shorter – saksofon sopranowy
- Bennie Maupin – klarnet basowy
- Joe Zawinul – elektryczne pianino
- Chick Corea – elektryczne pianino
- John McLaughlin – gitara
- Dave Holland – gitara basowa
- Khalil Balakrishna – sitar
- Billy Cobham – perkusja (3, 4), trójkąt (1, 2)
- Jack DeJohnette – perkusja
- Airto Moreira – cuica, instrumenty perkusyjne
- Sesja 7 – Columbia Studio B, Nowy Jork, 28 stycznia 1970 r.
- Utwory – dysk IV, utwory 1, 2
- Miles Davis – trąbka
- Wayne Shorter – saksofon sopranowy
- Bennie Maupin – klarnet basowy
- Joe Zawinul – elektryczne pianino
- Chick Corea – elektryczne pianino
- John McLaughlin – gitara
- Dave Holland – gitara basowa
- Billy Cobham – perkusja
- Jack DeJohnette – perkusja
- Airto Moreira – cuica, instrumenty perkusyjne
- Sesja 8 – Columbia Studio B, Nowy Jork, 6 lutego 1970 r.
- Utwory – dysk IV, utwory 3, 4, 5
- Miles Davis – trąbka
- Wayne Shorter – saksofon sopranowy
- Joe Zawinul – elektryczne pianino
- Chick Corea – elektryczne pianino
- John McLaughlin – gitara
- Dave Holland – gitara basowa
- Billy Cobham – perkusja, trójkąt (3)
- Jack DeJohnette – perkusja
- Airto Moreira – cuica, instrumenty perkusyjne
Dyski
[edytuj | edytuj kod]- Dysk pierwszy
- Pharaoh's Dance [20:05]
- Bitches Brew [26:58]
- Spanish Key [17:32]
- John McLaughlin [4:22]
- Dysk drugi
- Miles Runs the Voodoo Down [14:01]
- Sanctuary [10:56]
- Great Expectations [13:45]
- Orange Lady [13:50]
- Yaphet [9:39]
- Corrado [13:11]
- Dysk trzeci
- Trevere [5:55]
- The Big Green Serpent [3:35]
- The Little Blue Frog (nagr. alternatywne) [12:13]
- The Little Blue Frog (wersja po zmontowaniu) [9:09]
- Lonely Fire [21:09]
- Guinnevere [21:07]
- Dysk czwarty
- Feio [11:49]
- Double Image [8:25]
- Recollections [18:54]
- Take It or Leave It [2:13]
- Double Image [5:52]
Dyskografia utworów
[edytuj | edytuj kod]- 19 sierpnia 1969 r.
- "Bitches Brew" – ukazał się na Bitches Brew
- "John MacLaughlin" – ukazał się na Bitches Brew
- "Sanctuary" – ukazał się na Bitches Brew
- "Pharaoh's Dance" (próba) – utwór odrzucony
- "Orange Lady" (próba) – utwór odrzucony
- 20 sierpnia 1969 r.
- "Miles Runs the Voodoo Down" – ukazał się na Bitches Brew
- 21 sierpnia 1969 r.
- "Spanish Key" – ukazał się na Bitches Brew
- "Pharaoh's Dance" – ukazał się na Bitches Brew
- 19 listopada 1969 r.
- 28 listopada 1969 r.
- "Trevere" – wydany dopiero w 1998 r. na The Complete Bitches Brew Sessions
- "The Big Green Serpent" – wydany dopiero w 1998 r. na The Complete Bitches Brew Sessions
- "The Little Blue Frog" (wersja alternatywna) – wydany dopiero w 1998 r. na The Complete Bitches Brew Sessions
- "The Little Blue Frog" (wersja zmiksowana i skrócona) – wydany dopiero w 1998 r. na The Complete Bitches Brew Sessions
- 27 stycznia 1970 r.
- "Lonely Fire" – ukazał się na Big Fun w 1974 r.
- "Guinnevere" – ukazał się na Circle in the Round w 1979 r.
- "His Last Journey" (próba) – odrzucony
- 28 stycznia 1970 r.
- "Feio" – wydany dopiero w 1998 r. na The Complete Bitches Brew Sessions
- "Double Image" – wydany dopiero w 1998 r. na The Complete Bitches Brew Sessions
- 29 stycznia 1970 r.
- "Recollections" – wydany dopiero w 1998 r. na The Complete Bitches Brew Sessions
- "Take It or Leave It" – wydany dopiero w 1998 r. na The Complete Bitches Brew Sessions
- "Double Image" – wydany na Live-Evil' w 1971 r.
Opis wydawnictwa
[edytuj | edytuj kod]- Oryginalne wydanie
- Producent – Teo Macero
- Inżynierowie nagrywający
- Frank Laico (19 listopada 1969 r.)
- Stan Tonkel (wszystkie inne sesje)
- Oryginalna okładka – malunek Mati Klarwein
- Wydanie pudełkowe
- Producent – Bob Belden
- Producent wykonawczy – Michael Cuscuna
- Remiks i remastering – Mark Wilder i Rob Schwartz
- Studio – Sony Music Studio, Nowy Jork
- Kierownictwo Miles Davis Series – Steve Berkowitz i Seth Rothstein
- Czas – 264:40
- Firma wydawnicza – Columbia/Legacy
- NUmer katalogowy – C4K 65570
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ The Complete Bitches Brew Sessions (August 1969-February 19 [online], allmusic.com [dostęp 2024-04-26] (ang.).
- ↑ Michael Cuscuna. Introduction. Str. 21
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Tekst z wkładki do albumu: Michael Cuscuna: Introduction, s. 20-22