Ząb trzonowy – Wikipedia, wolna encyklopedia
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/4/4c/Gray997.png/220px-Gray997.png)
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/b/b8/Lower_wisdom_tooth.jpg/220px-Lower_wisdom_tooth.jpg)
Zęby trzonowe (łac. dentes molares) – rodzaj zębów występujących u ssaków, w tym człowieka – w uzębieniu stałym.
Położone są najbardziej z tyłu ze wszystkich zębów jamy ustnej i służą do rozcierania pokarmu[1][2]. Górne i dolne zęby trzonowe różnią się znacznie. Posiadają 2 lub 3 korzenie i wiele guzków. Ostatni trzonowiec, często niewystępujący i bardzo zmienny, to tzw. ząb mądrości.
Kompletne uzębienie dorosłego człowieka zawiera trzy zęby trzonowe w każdej połowie łuków zębowych, czyli łącznie 12 zębów trzonowych[3]. Kompletne uzębienie mleczne zawiera po dwa trzonowce mleczne w każdej połowie łuków zębowych, czyli łącznie osiem zębów trzonowych[4].
Zobacz też
[edytuj | edytuj kod]Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ trzonowe zęby, [w:] Encyklopedia PWN [online], Wydawnictwo Naukowe PWN [dostęp 2022-04-09] .
- ↑ Zęby trzonowe. encyklopedialesna.pl. [dostęp 2022-04-09]. (pol.).
- ↑ 15: Molars [online], Pocket Dentistry, 4 stycznia 2015 [dostęp 2023-01-10] (ang.).
- ↑ 16: Deciduous Dentition [online], Pocket Dentistry, 4 stycznia 2015 [dostęp 2023-01-10] (ang.).
Kontrola autorytatywna (klasa bytu anatomicznego):