Vladimirs Nikonovs – Wikipedia, wolna encyklopedia
![]() | |
Data i miejsce urodzenia | |
---|---|
Poseł na Sejm Republiki Łotewskiej XII kadencji | |
Okres | od 4 listopada 2014 |
Przynależność polityczna |
Vladimirs Nikonovs (ros. Владимир Владимирович Никонов, Władimir Władimirowicz Nikonow; ur. 4 kwietnia 1955 w Rzeżycy) – łotewski polityk, krajoznawca i działacz religijny rosyjskiego pochodzenia, samorządowiec, od 2010 poseł na Sejm.
Życiorys
[edytuj | edytuj kod]W 1977 ukończył studia w Ryskim Instytucie Politechnicznym, po czym pracował m.in. jako inżynier. W latach 1982–1996 zatrudniony w Łatgalskim Muzeum Historycznym w Rzeżycy, gdzie pracował jako restaurator. Od 1992 jest prezesem spółki „Reta”. W 1999 stanął na czele rzeżyckiej wspólnoty staroobrzędowców.
Jest członkiem zarządu Centrum Kultury Rosyjskiej w Rzeżycy[1], a także honorowym obywatelem miasta Rzeżycy. W latach 2005–2010 zasiadał w radzie miejskiej Rzeżycy. W 2010 został wybrany w skład Sejmu X kadencji z listy Centrum Zgody. W wyborach w 2011 uzyskał reelekcję, ponownie wybrany do Sejmu w 2014 z listy Socjaldemokratycznej Partii „Zgoda”.
Zajmuje się fotografią (miał kilka prywatnych wystaw[2]) oraz badaniem historii Rzeżycy. Jest autorem książek oraz zbiorów fotografii (pocztówek): „Rēzekne senajās atklātnēs”, „Vecticībnieku lūgšanu nami Latgalē”, „Rēzekne. Vēstures apcerējumi”, „Vecticība Latgalē”, „Starowierije Łatgalii” i „Starowierije Łatgalii w fotografijach”.
Żonaty, ma dwoje dzieci.
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Serwis CKW – Wybory 2010
- ↑ Vladimirs Nikonovs, Jaroslavs Nikonovs "No Eiropas ceļasomas", latgale.lv [dostęp: 15 listopada 2010]
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Curriculum vitae na stronie Centrum Zgody. saskanascentrs.lv. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-06-21)]. (łot.)
- Apsveicam Vladimiru Nikonovu!. rezeknesbiblioteka.lv. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-03-04)]., rezeknesbiblioteka.lv [dostęp: 15 listopada 2010]