Wacław (poemat) – Wikipedia, wolna encyklopedia
Wacław – poemat Juliusza Słowackiego, powstały we Florencji w 1838, wydany w tomie Trzy poemata w 1839 w Paryżu. W zamierzeniu autora miał to być poetycki epilog Marii Antoniego Malczewskiego.
Treść
[edytuj | edytuj kod]Tytułowy bohater Wacław ginie otruty przez wiarołomną żonę popiołami antenatów (w tradycji ludowej kara za zdradę kraju), dostarczonymi przez wiedźmę. Wraz z nim ginie syn jego i Marii, romantyczny rówieśnik Pacholęcia z Marii i Orcia z Nie-Boskiej komedii Zygmunta Krasińskigo.
Piekielne męczarnie bohatera utrzymane są w stylu bajronicznym.
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Marian Maciejewski, Wacław, w: Literatura polska, przewodnik encyklopedyczny, t. II, Warszawa 1985
Linki zewnętrzne
[edytuj | edytuj kod]- Wacław (wyd. 1879) w Cyfrowej Bibliotece Narodowej Polona
- Wacław w serwisie Wolne Lektury