Wedel (ród) – Wikipedia, wolna encyklopedia
Wedel – niemiecki ród szlachecki pochodzący z Holsztynu, wzmiankowany na pocz. XIII w., następnie na Pomorzu – w ziemi stargardzkiej przed 1268 z ośrodkiem w Krępcewie, Krzywnicy, Chociwlu, Mielnie, potem również w Nowej Marchii w licznych ośrodkach zamkowo-miejskich (Korytowo k. Choszczna, Drawno z puszczą nad Drawą po 1268, Złocieniec, Tuczno, Mirosławiec po 1296, Świdwin 1319–1384, Ińsko, Recz po 1350), także w ziemi chojeńskiej (Krajnik Górny, Czartoryja k. Chojny)[1].
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/5/58/Wedel_wapen.svg/220px-Wedel_wapen.svg.png)
Znani przedstawiciele:
- Carl Heinrich von Wedel (1712–1782), generał dywizji i pruski minister wojny
- Ernst von Wedel (1844–1910), właściciel ziemski, członek Izby Panów w pruskim parlamencie
- Hedda von Wedel , z domu Meseke (ur. 1942), niemiecka prawniczka i polityk
- książę Karl von Wedel (1842–1919), generał pruski i dyplomata
- Kurt von Wedel (1846–1927), właściciel ziemski, członek Izby Panów w pruskim parlamencie
- Lupold von Wedel (1544–1612/1615), niemiecki pisarz
- Erich von Wedel (1892–1954), niemiecki as myśliwski z czasów I wojny światowej
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Rymar E., Rycerstwo Nowej Marchii w czasach margrabiego Jana Kostrzyńskiego, w: Rocznik Lubuski tom XXVII, cz. 1, 2001, s. 44.
Linki zewnętrzne
[edytuj | edytuj kod]Kontrola autorytatywna (niemiecka rodzina szlachecka):