Wiaczesław Budzynowski – Wikipedia, wolna encyklopedia
![]() | |
Data i miejsce urodzenia | |
---|---|
Data i miejsce śmierci | |
poseł do Rady Państwa Austrii |
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/d/d8/%D0%A0%D0%BE%D0%B4%D0%B8%D0%BD%D0%BD%D0%B8%D0%B9_%D0%B3%D1%80%D0%BE%D0%B1%D1%96%D0%B2%D0%B5%D1%86%D1%8C_%D0%91%D1%83%D0%B4%D0%B7%D0%B8%D0%BD%D0%BE%D0%B2%D1%81%D1%8C%D0%BA%D0%B8%D1%85..jpg/220px-%D0%A0%D0%BE%D0%B4%D0%B8%D0%BD%D0%BD%D0%B8%D0%B9_%D0%B3%D1%80%D0%BE%D0%B1%D1%96%D0%B2%D0%B5%D1%86%D1%8C_%D0%91%D1%83%D0%B4%D0%B7%D0%B8%D0%BD%D0%BE%D0%B2%D1%81%D1%8C%D0%BA%D0%B8%D1%85..jpg)
Wiaczesław Budzynowski[a] (ukr. В'ячеслав Будзиновський, ur. 30 stycznia 1868 w Baworowie, zm. 14 lutego 1935 we Lwowie) – ukraiński polityk w Galicji, publicysta i dziennikarz, poseł do Rady Państwa Austrii.
Życiorys
[edytuj | edytuj kod]Jeden z założycieli Ukraińskiej Partii Radykalnej i redaktor jej organu prasowego "Hromadśkyj hołos". Od 1899 jeden z przywódców Ukraińskiej Partii Narodowo-Demokratycznej.
W 1900 bez powodzenia kandydował na posła na wyborach do Rady Państwa X kadencji w Wiedniu z IV (wiejskiej) kurii w okręgu wyborczym Nr XXVII Tarnopol–Zbaraż–Skałat, gdy zwyciężył go dr. Emil Gładyszewski[1].
W latach 1907–1918 był posłem do austriackiego parlamentu (w maju 1907 (zwyciężył ks. Stanisława Gromnickiego)[2], w czerwcu 1911 wybrany w okręgu dwumandatowym Nr 60 Buczacz–Monasterzyska–Podhajce–Wiśniowczyk[3][4]).
W 1927 został jednym z założycieli i przewodniczącym Ukraińskiej Partii Pracy.
Autor kilku prac z dziedziny ekonomii, oraz powieści i opowiadań historycznych, m.in. powieści Jak Moskwa niszczyła Ukrainę (1917).
Zobacz też
[edytuj | edytuj kod]Uwagi
[edytuj | edytuj kod]- ↑ W spolszczonej formie Wacław Budzynowski.
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Wynik wyborów. „Kurjer Lwowski”. 350, s. 4–5, 18 grudnia 1900.
- ↑ Wybory w Galicyi. „Kurjer Lwowski”. 229, s. 2, 18 maja 1907.
- ↑ Wybory do Izby posłów Rady Państwa. „Gazeta Lwowska”. 139, s. 2, 21 czerwca 1911. [dostęp 2017-11-23].
- ↑ Czasem wskazano okręg Nr 60 Buczacz–Podhorce; → zob. Okręg Buczacz–Podhorce. „Kurjer Lwowski”. 277, s. 4, 20 czerwca 1911.
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Hajdamacy w parlamencie. „Kurjer Stanislawowski”. 1140, s. 1, 14 lipca 1907. [dostęp 2017-11-23].
- Енциклопедія українознавства. T. 1. Lwów, 2000, s. 180. ISBN 5-7707-4048-5. (ukr.)
- Petro Szkrabjuk: Wjaczesław Budzynowśkyj. W: Encykłopedija istoriji Ukrajiny. T. 1. Kijów: Naukowa dumka, 2003, s. 388. ISBN 966-00-0734-5. [dostęp 2017-10-29]. (ukr.).