William Rankine – Wikipedia, wolna encyklopedia

William John Macquorn Rankine

William John Macquorn Rankine (ur. 5 lipca 1820 w Edynburgu w Szkocji, zm. 24 grudnia 1872 w Glasgow w Szkocji)[1]szkocki inżynier i fizyk. Autor prac z dziedziny budownictwa, miernictwa oraz termodynamiki[2]. W roku 1850 opracował teoretyczny obieg cieplny silnika parowego (tzw. obieg Rankine’a). Wspólnie z Rudolfem Clausiusem i Williamem Thomsonem (Lordem Kelvinem) jest twórcą nowej gałęzi fizyki − termodynamiki. Wprowadził termin energia potencjalna[3].

Jest twórcą jednej ze skal termometrycznych nazwanej od jego nazwiska skalą Rankine’a.

Rankine miał bardzo szerokie zainteresowania, które obejmowały botanikę, teorię muzyki, matematykę, inżynierię. W wolnym czasie lubił śpiewać, grać na instrumentach, a także komponować humorystyczne piosenki.

Przypisy

[edytuj | edytuj kod]
  1. E. M. Parkinson: William John Macquorn Rankine. Complete Dictionary of Scientific Biography, 2008. ISBN 978-0-684-10114-9. (ang.).
  2. Rankine William John Macquorn, [w:] Encyklopedia PWN [online], Wydawnictwo Naukowe PWN [dostęp 2021-10-14].
  3. Wróblewski 2006 ↓, s. 355.

Bibliografia

[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne

[edytuj | edytuj kod]