Wirus zapalenia wątroby typu D – Wikipedia, wolna encyklopedia
![]() | |
Systematyka | |
Grupa | Grupa V ((-)ssRNA) |
---|---|
Rząd | niesklasyfikowany |
Rodzina | niesklasyfikowany |
Rodzaj | deltavirus |
Gatunek | wirus zapalenia wątroby typu D |
Nazwa systematyczna | |
Hepatitis D Virus | |
Cechy wiralne | |
Skrót | HDV |
Kwas nukleinowy | |
Liczba nici | jedna |
Liczba segmentów | jeden |
Polaryzacja kwasu nukleinowego | ujemna |
Osłonka | obecna |
Rezerwuar | człowiek |
Wywoływane choroby |
Wirus zapalenia wątroby typu D, HDV (z ang. Hepatitis D Virus), nazywany też wirusem delta, jest małym, kolistym wirusem RNA. Wiriony są owalne, średnica ich wynosi 36 nm, zawierają kolistą, pojedynczą nić RNA o ujemnej polarności będącą najmniejszym genomem występującym w wirusach ludzkich i zwierzęcych. Może ulegać namnażaniu jedynie w organizmach zakażonych wirusem zapalenia wątroby typy B. Związek między tymi dwoma wirusami wynika stąd, iż HDV nie koduje białka osłonki, którym jest HBsAg. Genom otoczony jest:
- antygenem powierzchniowym s wirusa HBV,
- nukleoproteiną HDAg.
Zakażenie następuje drogą pozajelitową przez zakażone igły, strzykawki, narzędzia chirurgiczne i stomatologiczne, przetaczanie krwi zakażonej wirusami oraz wydzieliny organizmu: spermę, śluz szyjkowy. Nie występuje w kale, ślinie i łzach.
Zakażenie HDV w wzw typu B znacznie nasila postęp choroby.
Profilaktyka i leczenie
[edytuj | edytuj kod]Szczepionka przeciw wirusowi zapalenia wątroby typu B chroni również przed HDV, ponieważ może się on replikować tylko w obecności wirusa HBV[1].
Leczenie przewlekłego zapalenia wątroby typu D jest aktualnie niezadowalające. Leki stosowane w terapii wirusowego zapalenia wątroby typu B w większości są nieskuteczne przy zakażeniu HDV. Jedynym czynnikiem, który ma jakiś skutek leczniczy w przebiegu tego zapalenia wątroby jest interferon alfa, który jest skuteczny tylko w około 20% przypadków[2]. Transplantacja narządu z reguły wiąże się z wtórnym zakażeniem przeszczepu.
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Delta agent (Hepatitis D). ncbi.nlm.nih.gov. [dostęp 2014-10-23]. (ang.).
- ↑ Pascarella S., Negro F: Hepatitis D virus: an update. ncbi.nlm.nih.gov. [dostęp 2014-10-23]. (ang.).
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Choroby zakaźne i pasożytnicze. Zdzisław Dziubek (red.). Wyd. III uaktualnione. Warszawa: Wydawnictwo Lekarskie PZWL, 2003, s. 282–284. ISBN 83-200-2748-9.