Witold Iwanek – Wikipedia, wolna encyklopedia
Witold Iwanek (ur. 1 września 1930 w Czechowicach, obecnie Czechowice-Dziedzice, zm. 28 kwietnia 2001) – polski historyk sztuki.
Syn Ferdynanda i Gabrieli z domu Kerner. Studiował historię sztuki na Uniwersytecie Jagiellońskim. Studia ukończył w 1957 roku. Po studiach pracował w Muzeum Górniczym w Sosnowcu i Wydziale Kultury Rady Narodowej w Rybniku, a od 1958 w Muzeum Śląska Cieszyńskiego w Cieszynie. W latach 1969–1981 był dyrektorem tej placówki. W 1975 roku uzyskał na Politechnice Wrocławskiej stopień doktora nauk technicznych ze specjalnością historyka architektury.
Autor Słownika artystów na Śląsku Cieszyńskim (1967) oraz szeregu artykułów w „Roczniku Cieszyńskim”, „Cieszyńskim Roczniku Muzealnym”, „Kalendarzu Beskidzkim” i „Kalendarzu Cieszyńskim”.
Działacz Macierzy Ziemi Cieszyńskiej.
Żona Zofia (1927–2006), instruktorka zespołów tanecznych, gimnastyki i rytmiki[1].
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Józef Golec, Stefania Bojda, Słownik biograficzny ziemi cieszyńskiej, Suplement [tom IV], Cieszyn 2014, s. 112–113.
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Kopoczek T., Już nic nie napisze, „Kalendarz Cieszyński 2002”, Cieszyn 2001, s. 249–250
- Kajzer Karol: Witold Iwanek – bibliografia. „Pamiętnik Cieszyński” 2000, T. 15, 135–144