Wybory generalne w Zimbabwe w 2013 roku – Wikipedia, wolna encyklopedia
Państwo | |||
---|---|---|---|
Data przeprowadzenia | 31 lipca 2013 | ||
Głosowanie | |||
| |||
| |||
|
Wybory generalne w Zimbabwe w 2013 roku odbyły się 31 lipca. Trzema głównymi kandydatami byli: dotychczasowy prezydent kraju Robert Mugabe (ZANU-PF), lider opozycyjnej MDC - Morgan Tsvangirai oraz Welshman Ncube. Wybory wygrał ponownie Mugabe, który stał na czele Zimbabwe przez 33 lata, początkowo jako premier, a od 1987 jako prezydent. Zwycięstwem zapewnił sobie władzę przez kolejną 5-letnią kadencję. Równolegle odbyły się wybory parlamentarne, które wygrała partia Mugabe - Narodowy Związek Zimbabwe - Front Patriotyczny (ZANU-PF).
Tło
[edytuj | edytuj kod]Robert Mugabe sprawuje rządy w Zimbabwe od 1980 roku. Jest odpowiedzialny za doprowadzenie kraju do stanu największego w historii kraju kryzysu gospodarczego. W 1980 objął władzę jako premier, a od 1987 jest prezydentem.
W 2002 roku przegrał wybory, ale ich wyniki zostały później sfałszowane. W 2008 r. jego ówczesny rywal Morgan Tsvangirai uzyskał oficjalnie w głosowaniu 48%, przed Mugabem (43%). Zwolennicy Mugabe ponieśli bunt wobec Tsvangiraia, w wyniku których zginęło ok. 200 ludzi. Przed drugą turą wyborów Tsvangirai zrezygnował z udziału, chroniąc się w ambasadzie Holandii. Na mocy kompromisu został następnie premierem. Sam Mugabe sprawuje władze w sposób dyktatorski, zapowiedział jednak swoją gotowość do ustąpienia z urzędu w razie porażki[1]
Były to pierwsze wybory po zaakceptowaniu nowej konstytucji w referendum z 16 marca 2013. Nowy projekt konstytucji zakładał ograniczenie władzy prezydenta do dwóch pięcioletnich kadencji. Ponieważ nowe prawo nie obowiązywało wstecz, 89-letni wówczas Mugabe, który sprawuje władzę w Zimbabwe od 33 lat, wystartował w wyborach prezydenckich.
Wyniki wyborów
[edytuj | edytuj kod]Wybory prezydenckie
[edytuj | edytuj kod]Kandydat | Partia | Liczba głosów | % |
---|---|---|---|
Robert Mugabe | ZANU-PF | 2 110 434 | 61,09% |
Morgan Tsvangirai | MDC-T | 1 172 349 | 33,94% |
Welshman Ncube | MDC-N | 92 637 | 2,68% |
Dumiso Dabengwa | ZAPU | 25 416 | 0,74% |
Kisinoti Mukwazhe | ZDP | 9 931 | 0,29% |
Głosy nieważne | 69,280 | – | |
Łącznie | 3 480 347 | 100% | |
Osoby upoważnione do głosowania/frekwencja | 5,874,115 | 59,24% | |
Źródła: ZBC The Herald |
Zdecydowane zwycięstwo Mugabe odrzucił Tsvangirai, który ogłosił, że zwróci się do sądu, Unii Afrykańskiej, do Wspólnoty Rozwoju Afryki Południowej (SADC) by zbadały przebieg wyborów. Ogłosił również, że jego partia MDC-T nie wejdzie w skład rządu wyłonionego na drodze nieuczciwych wyborów[2].
Unia Europejska ogłosiła, że wybory w Zimbabwe były nieprzejrzyste i odnotowano liczne nieprawidłowości. Obserwatorzy z Zachodu nie zostali dopuszczeni do Zimbabwe. Ich afrykańscy odpowiednicy zaakceptowali przebieg głosowania, jednak niezależni obserwatorzy doszukali się licznych fałszerstw szczególnie przy rejestracji wyborców[2].
Z list wyborczych zmazywano młodych obywateli Zimbabwe głosujących na Tsvangiraia, z kolei na listach wyborców znalazło ponad 116 tys. osób liczących sobie ponad sto lat, a także prawie milion nazwisk ludzi, którzy zmarli lub wyjechali z kraju. Uniemożliwiano głosowanie ludziom w miastach, w których elektorat był przychylny głównemu kandydatowi opozycji. Natomiast na terenach wiejskich, gdzie ludność głosowała przeważnie na Mugabe, udział w wyborach uniemożliwiono tylko nielicznym. Obliczono też, że w jednej trzeciej okręgów wyborczych wyborców okazało się więcej niż mieszkańców[2][3].
W swoim pierwszym przemówieniu Mugabe powiedział, że jego zwycięstwo w wyborach jest nieodwołane, a "ci, którzy są zaszokowani swoją porażką mogą iść się powiesić, jeśli mają na to ochotę". Prezydent dodał również, że "jeśli umrą, nawet psy nie będą jadły ich ciał"[4].
Wybory parlamentarne
[edytuj | edytuj kod]Wyniki wyborów do niższej izby parlamentu Izby Zgromadzenia liczącej 210 miejsc.
Partia | Liczba głosów | % | Mandaty | |
---|---|---|---|---|
Narodowy Związek Zimbabwe - Front Patriotyczny (ZANU-PF) | 158 | |||
Ruch na rzecz Demokratycznej Zmiany (MDC-T) | 51 | |||
Inne partie | 0 | |||
Niezależni | ||||
Łącznie | 210 | |||
Osoby upoważnione do głosowania/Frekwencja | – | |||
Source: EISA |
11 września 2013 Mugabe zniósł urząd premiera Zimbabwe, a na czele rządu stał prezydent[5].
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Zimbabwe: Policja na ulicach stolicy, wyniki wyborów w poniedziałek. rp.pl, 2008-03-31. [dostęp 2008-04-02].
- ↑ a b c Komisja wyborcza: Robert Mugabe wygrał wybory prezydenckie. wp.pl, 2013-08-08. [dostęp 2013-08-08]. [zarchiwizowane z tego adresu (2013-10-05)].
- ↑ Zimbabwe: partia Roberta Mugabego twierdzi, że wygrała wybory. wp.pl, 2013-08-08. [dostęp 2013-08-08]. [zarchiwizowane z tego adresu (2013-08-19)].
- ↑ Przywódca Zimbabwe Robert Mugabe do swych przeciwników: powieście się. wp.pl, 2013-08-12. [dostęp 2013-08-12].
- ↑ September 2013 rulers.org