Wydatek – Wikipedia, wolna encyklopedia
Wydatek – w ujęciu ekonomicznym jest to rozchód środków pieniężnych w różnych formach[1]:
- gotówką ze środków pochodzących z zaliczki lub bezpośrednio z kasy,
- bezgotówkowej z rachunku bankowego
jednostki gospodarczej w związku z regulowaniem różnych zobowiązań (np. spłata kredytu, zapłata za usługę lub dostawę) lub przekazaniem środków pieniężnych w postaci darowizny. Nie każda wypłata środków z rachunku bankowego jest wydatkiem, ponieważ pobranie środków do kasy czy w postaci zaliczki nie reguluje zobowiązania. Odprowadzenie środków z kasy do banku nie stanowi wydatku, ponieważ w takim przypadku nie płacimy za zrealizowaną dostawę, czy wykonaną usługę, a stan środków pieniężnych nie ulega zmianie. Uregulowanie zobowiązania w wyniku potrącenia (kompensaty) nie jest wydatkiem. Nie można utożsamiać wydatku z kosztem, ponieważ wydatek powstaje z chwilą zapłaty (pieniądzem), a koszt w chwili zużycia nakładów. Relacje między kosztem, a wydatkiem są takie, że są wydatki, które nie są kosztami (np. spłata raty pożyczki) oraz koszty niebędące wydatkami (np. amortyzacja środków trwałych otrzymanych nieodpłatnie)[2]. Wydatek nie wynika ze zużycia czynników produkcji[3].
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Rachunkowość zarządcza. Analiza i interpretacja, Dorota Dobija (red.), Małgorzata Kucharczyk (red.), Warszawa: Wolters Kluwer, 2014, ISBN 978-83-264-4370-1, OCLC 891240302 .