Zamek Nagoya – Wikipedia, wolna encyklopedia
![]() Zamek Nagoya | |
Państwo | |
---|---|
Miejscowość | |
Typ budynku | zamek |
Styl architektoniczny | |
Architekt | Kiyomasa Katō |
Wysokość całkowita | 36 m |
Wysokość do dachu | łącznie z kamienną bazą 56 m |
Kondygnacje | 6 wewnątrz, widoczne 5 |
Rozpoczęcie budowy | 1610 |
Ukończenie budowy | 1612 |
Ważniejsze przebudowy | 1957–1959 |
Zniszczono | 1945 |
Odbudowano | 1957–1959, 2009–2018 |
Pierwszy właściciel | |
Kolejni właściciele | rodzina Tokugawa 1610–1868, cesarz 1898–1930, miasto Nagoja 1930 |
Położenie na mapie Nagoi ![]() | |
Położenie na mapie Japonii ![]() | |
![]() | |
Strona internetowa |
Zamek Nagoya (jap. 名古屋城 Nagoya-jō) – zamek w Nagoi w prefekturze Aichi w Japonii.
Historia zamku
[edytuj | edytuj kod]![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/e/e0/Nagoya_Castle_1979.1.48P01B.jpg/220px-Nagoya_Castle_1979.1.48P01B.jpg)
Pierwotnie zamek został zbudowany przez Ujichikę Imagawę (klan Imagawa) w roku 1525. Siedem lat później zamek przejął Nobuhide Oda, aby go później porzucić.
W 1610 Ieyasu Tokugawa wydał polecenie grupie daimyō, aby udzielili pomocy w budowie zamku, który miał pełnić rolę nowej stolicy dla prowincji Owari. Większość materiałów budowlanych została pozyskana z mniejszego zamku Kiyosu, w tym z jego tenshu (stołp, donżon, baszta – wysoka część zamku służąca do obserwacji otoczenia oraz miejsce ostatecznej obrony) – zlokalizowanego w ówczesnej stolicy prowincji Kiyosu. Budowa zamku zakończyła się w 1612.
W okresie Edo miasto zamkowe Nagoja było jednym z najważniejszych m.in. jako miejsce postojowe (juku) na trasie Minoji, łączącej trakty Tōkaidō i Nakasendō.
Do okresu Meiji zamek był siedzibą Owari Tokugawa – jednego z klanów rodu Tokugawa.
W czasie II wojny światowej zamek pełnił funkcję kwatery okolicznego garnizonu i obozu dla jeńców wojennych[1]. 14 maja 1945 zamek spłonął podczas jednego z nalotów lotnictwa amerykańskiego. Udało się jednak uratować z pożaru wiele ze znajdujących się w środku obrazów. Odbudowa donżonu zakończyła się w 1959. Dziś jest on betonowym budynkiem z klimatyzacją i windami.
Ze względu na to, że zachowały się stare zdjęcia, planowana jest również rekonstrukcja rezydencyjnej części zamku, zwanej hommaru-goten. Ona również spłonęła w wyniku nalotu. Uratowane obrazy oraz reprodukcje utraconych dzieł mają zostać umieszczone w ich dawnych miejscach. Obecnie obrazy te można oglądać w Muzeum Sztuki Tokugawa w Nagoi.
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ POW Camps in Japan Proper. [dostęp 2011-02-13].
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Morton S. Schmorleitz: Castles in Japan. Tokyo: Charles E. Tuttle Co., 1974, s. pg. 128-142. ISBN 978-0-8048-1102-6.
- Hinago Motoo: Japanese Castles. Tokyo: Kodansha, 1986, s. 200 pages. ISBN 0-87011-766-1.
Linki zewnętrzne
[edytuj | edytuj kod]- Nagoya Castle: strona oficjalna. www.nagoyajo.city.nagoya.jp. [dostęp 2011-02-11]. (ang.).