Zgromadzenie Stanowe Kalifornii – Wikipedia, wolna encyklopedia
![]() | |
Państwo | |
---|---|
Rodzaj | |
Kierownictwo | |
Spiker | Anthony Rendon |
Spiker pro tempore | |
Struktura | |
![]() | |
Liczba członków | 80 |
Stowarzyszenia polityczne | Demokraci (61) |
Ostatnie wybory | 6 listopada 2018 |
Siedziba | |
![]() | |
Strona internetowa |
Zgromadzenie Stanowe Kalifornii – izba niższa dwuizbowej Legislatury Stanowej Kalifornii. Składa się ono z 80 członków Zgromadzenia wybieranych w wyborach powszechnych, równych, bezpośrednich i większościowych. Kadencja Zgromadzenia, zgodnie z Konstytucją, trwa 2 lata; biegnie od dnia pierwszego posiedzenia nowo wybranego Zgromadzenia i trwa do dnia poprzedzającego dzień zebrania się Zgromadzenia następnej kadencji[1]. Zgromadzenie obraduje ciągle, pod przewodnictwem spikera. Jego obrady są jawne.
Wymagania kandydata
[edytuj | edytuj kod]Żeby ubiegać się o mandat kandydat musi być amerykańskim obywatelem i zarejestrowany jako wyborca w dystrykcie, którym startuje. Zgodnie z artykułem 4 konstytucji Kalifornii, kandydat musi być rezydentem przynajmniej rok w okręgu wyborczym i 3 lata w Kalifornii[1].
Przywództwo
[edytuj | edytuj kod]Spiker przewodniczy Zgromadzeniu, kontroluje proces legislacyjny i komisji. Spiker jest wybierany przez partię, która ma większość, a następnie jest poddawany wotum zaufania. Inni przywódcy jak lider większości i opozycji są wybierani przez swoją partię.
Obecnym spikerem jest Anthony Rendon z Partii Demokratycznej. Liderem większości jest Ian Calderon, a liderem opozycji jest Marie Waldron.
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ a b California Constitution. [dostęp 2015-03-14]. [zarchiwizowane z tego adresu (1997-01-10)]. (ang.).