Zygmunt Antoniewicz – Wikipedia, wolna encyklopedia
![]() | |
Data i miejsce urodzenia | |
---|---|
Data i miejsce śmierci | 9 maja 1919 |
Przebieg służby | |
Lata służby | ok. 1914–1919 |
Siły zbrojne | |
Formacja | |
Główne wojny i bitwy | I wojna światowa |
Odznaczenia | |
![]() |
Zygmunt Antoniewicz (ur. 17 września 1874 w Kowalewie Pomorskim[1], zm. 9 maja 1919 w drodze ze Lwowa do Poznania) – polski żołnierz i malarz ormiańskiego pochodzenia, uczestnik I wojny światowej, powstania wielkopolskiego i wojny polsko-bolszewickiej. Podpułkownik Wojska Polskiego[2]. Kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys
[edytuj | edytuj kod]Urodził się 17 września 1874 w Kowalewie Pomorskim w rodzinie polskiego Ormianina, podpułkownika Michała Wacława Antoniewicza i austriackiej Ormianki Augusty von Wolf (Kajlkeri/ԳԱՅԼՔԵՐԻ). Po ukończeniu Gimnazjum im. Karola Marcinkowskiego w Poznaniu, studiował sztuki piękne. Pracował jako malarz[3].
Po wcieleniu do armii pruskiej odbył służbę wojskową i walczył na wielu frontach I wojny światowej, po czym został oficerem powstania wielkopolskiego. Po zwycięstwie powstania, za radą przyjaciela rodziny i głównodowodzącego powstania, generała Józefa Dowbor-Muśnickiego, przeszedł do Wojska Polskiego. Wziął udział w wojnie polsko-bolszewickiej i jako oficer w dniu 6 maja 1919 roku pod Lwowem został ciężko ranny.
Zmarł 9 maja 1919 w drodze do Poznania w wieku 44 lat. Rozkazem marszałka Józefa Piłsudskiego uznano go za Poległego na Polu Chwały i pośmiertnie odznaczono Orderem Virtuti Militari. Został pochowany na cmentarzu Bohaterów na stokach Cytadeli Poznańskiej – na jego własne życzenie – wśród towarzyszy broni na parceli powstańców wielkopolskich.
Życie prywatne
[edytuj | edytuj kod]26 maja 1904 w Toruniu ożenił się z Józefą Kurzyńską[3] (1877–1956)[1]. Mieli sześcioro dzieci: Janinę (ur. 1905), Halinę Leokadię (1906[3]–1991), Zdzisława (1908–1984; dziennikarza, trenera i sędziego sportowego), Janusza (1912–1991), Urszulę (1915–2000) i Tadeusza (ur. 1915).
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ a b Rodzina Antoniewiczów – spis ludności – Akta Miasta Poznania [dostęp z dnia: 2016-04-12]
- ↑ Projekty PiS w rocznicę stanu wojennego (Niezależna – 13/12/2011) – Roland von Bagratuni [dostęp z dnia: 2016-04-12]
- ↑ a b c Antoniewiczowie. [w:] Teki Dworzaczka [on-line]. Biblioteka Kórnicka PAN. [dostęp 2014-10-05].