Światłość – Wikipedia, wolna encyklopedia
Światłość (natężenie strumienia źródła światła[a]) – w fotometrii, wielkość charakteryzująca wizualną jasność źródła światła. Światłość jest podstawową wielkością w fotometrii wizualnej. Jednostką światłości jest kandela, która należy do jednostek podstawowych układu jednostek SI.
Z innymi wielkościami fotometrycznymi światłość wiąże się następującym równaniem[1]:
co oznacza, że światłość jest równa stosunkowi strumienia świetlnego emitowanego w nieskończenie mały kąt bryłowy do wartości tego kąta.
Związek światłości z wielkościami radiometrycznymi
[edytuj | edytuj kod]W radiometrii światłości odpowiada natężenie źródła światła mierzone w watach na kąt bryłowy. Z natężeniem źródła światłość związana jest następującą zależnością
gdzie całkowanie rozciąga się po całym zakresie długości światła widzialnego, a poszczególne symbole oznaczają:
- – widmowe natężenie źródła światła (w watach na steradian na m),
- – współczynnik pozwalający przeliczyć natężenie światła na strumień świetlny dla światła o długości 555 nm (barwa zielona), = 680 lm/W,
- – współczynnik skuteczności świetlnej,
- – długość fali świetlnej.
Zobacz też
[edytuj | edytuj kod]Uwagi
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Termin „natężenie” w odniesieniu do światła jest niejednoznaczny. Może w zależności od kontekstu i autora oznaczać strumień świetlny, luminancję, natężenie oświetlenia lub inne wielkości, podczas gdy w ruchu falowym natężenie ma znaczenie czysto energetyczne (za Jurgen R. Meyer-Arendt, Wstęp... i Encyklopedia fizyki t. 2, PWN Warszawa 1973, s. 463).
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Światłość, [w:] Encyklopedia PWN [online], Wydawnictwo Naukowe PWN [dostęp 2023-04-01] .
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- IEC 60050-845 – International Electrotechnical Vocabulary. Lighting (ang.)
- Ilustrowana encyklopedia dla wszystkich. Fizyka, Wydawnictwa Naukowo-Techniczne, Warszawa 1991, wyd. 3, ISBN 83-204-1192-0.
- Jurgen R. Meyer-Arendt: Wstęp do optyki. Wyd. 1. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Naukowe, 1977.