4,2 cm PaK 41 – Wikipedia, wolna encyklopedia
![]() | |
Dane podstawowe | |
Państwo | |
---|---|
Rodzaj | |
Historia | |
Wyprodukowano | 313 |
Dane taktyczno-techniczne | |
Kaliber | 40,3/29,4 mm |
Długość lufy | 2250 mm |
Prędkość pocz. pocisku | 1265 m/s (pocisk o masie 0,336 kg) |
Masa | 560 kg (bojowa) |
Kąt ostrzału | -8° do +25° (w pionie) |
4,2 cm lePaK 41 – niemiecka lekka armata przeciwpancerna z lufą stożkową używana przez oddziały spadochronowe Fallschirmjägger. Armata umieszczona została na łożu działa 3,7 cm PaK 36. Produkcja działa, początkowo noszącego oznaczenie PaK 2472 (K-Rohr) rozpoczęła się latem 1941 roku i trwała do maja 1942 roku.[1]
Początkowy kaliber lufy wynosił 40,3 mm, kaliber u wyjścia z lufy wynosił 29,4 mm. Dzięki temu osiągnięto przebijalność pancerza równą 72 mm z odległości 455 m. Pociski z wolframu dawały jej bardzo dobrą przebijalność jak na armatę tego kalibru, ale po wyczerpaniu zapasu tego metalu stała się praktycznie bezużyteczna.
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Thomas Anderson: Panzerjäger. Historia niszczycieli czołgów. T. I: 1939-1942. Wydawnictwo RM, 2023, s. 167. ISBN 978-83-8151-551-1.