7 Samodzielny Batalion Inżynieryjno-Budowlany – Wikipedia, wolna encyklopedia
7 Samodzielny Batalion Inżynieryjno-Budowlany – były samodzielny batalion inżynieryjno-budowlany Nadwiślańskich Jednostek Wojskowych MSW (JW 1917), który stacjonował w Warszawie przy ul. Kocjana 3. Do zadań batalionu należało ogólnowojskowe szkolenie żołnierzy i budowa obiektów dla potrzeb NJW MSW oraz obiektów specjalnych na rzecz resortu MSW. W latach 1970–1989 batalion prowadził roboty budowlane z zakresu budownictwa wojskowego i obronnego, a także na rzecz gospodarki narodowej.
Historia | |
Państwo | |
---|---|
Sformowanie | 1970 |
Rozformowanie | 1989 |
Dowódcy | |
Pierwszy | płk Mikołaj Serafińczyk |
Ostatni | płk dypl Wojciech Dziamski |
Organizacja | |
Numer | JW 1917 |
Dyslokacja | |
Rodzaj sił zbrojnych | lądowe |
Rodzaj wojsk | Inżynieryjno-budowlane |
Podległość |
Historia
[edytuj | edytuj kod]![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/8/8d/Budynek_sztabowy_NJW_MSW_..jpg/220px-Budynek_sztabowy_NJW_MSW_..jpg)
Reorganizacja NB MSW im. Czwartaków AL prowadzona przez MSW od 1965 roku, rozbudowa i przydzielanie nowych zadań wymagających zwiększenia stanu osobowego Brygady, a tym samym i zaplecza szkoleniowo-socjalnego, było powodem utworzenia jednostki inżynieryjno-budowlanej. Wobec wzrostu zapotrzebowania na wykonawstwo zadań budowlanych w 1970 r. na podstawie rozkazu nr 0245 dowódcy Nadwiślańskiej Brygady MSW im. Czwartaków AL z dnia 18.04.1970 r. na bazie istniejącej kompanii remontowo-budowlanej, sformowany został batalion inżynieryjno-budowlany (JW 1917), podległy dowódcy JW 1914, Warszawa ul. Podchorążych 38. Kolejnym rozkazem nr 0324 dowódcy Nadwiślańskiej Brygady MSW im. Czwartaków AL z dnia 31.10.1970 r. uchylono podporządkowanie batalionu dowódcy JW 1914 i przekształcono go z dniem 1.12.1970 r. w Samodzielny Batalion Inżynieryjno-Budowlany, podległy bezpośrednio pod dowódcę Nadwiślańskiej Brygady MSW im. Czwartaków AL[1].
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/4/45/Koszary_nowe_Raducz.jpg/220px-Koszary_nowe_Raducz.jpg)
Do roku 1974 jednostka stacjonowała w Warszawie na ul. Podchorążych 38, w tym samym roku przeniosła się do nowego kompleksu koszarowego wybudowanego przez batalion w Warszawie, w dzielnicy Bemowo, na ul. Kocjana 3[1].
Po rozbudowie Nadwiślańskiej Brygady MSW im. Czwartaków AL i powołaniu w 1974 r. Nadwiślańskich Jednostek Wojskowych MSW[2] rozkazem dowódcy Nadwiślańskich Jednostek Wojskowych MSW nr 0315 z dnia 1.12.1974 r. jednostkę przemianowano na 7 Samodzielny Batalion Inżynieryjno-Budowlany[1][3]
Żołnierze batalionu byli szkoleni w specjalistycznych pracach inżynieryjno-budowlanych i saperskich. Budowali obiekty dla potrzeb NJW MSW, resortu MSW i gospodarki narodowej. W czasie służby wojskowej organizowano dla żołnierzy dodatkowo kursy na murarzy, cieśli, ślusarzy i w wielu innych specjalnościach potrzebnych na budowach. Żołnierze, po ukończonym kursie, dostawali dyplomy rzemieślnicze wykwalifikowanych pracowników budowlanych[4].
Przykładowe obiekty[1]
[edytuj | edytuj kod]- kompleks koszarowy – koszary własne oraz 103 pułku lotniczego na Bemowie ul. Kocjana 3 (1972–1974);
- blok szkoleniowo-sztabowy Dowództwa Nadwiślańskich Jednostek Wojskowych MSW na ul. Podchorążych 38 w Warszawie;
- bazę szkoleniową poligonu i magazyny kwatermistrzowskie w Warszawie na Siekierkach;
- obiekt o specjalnym przeznaczeniu na półwyspie helskim, na obszarze przylegającym do Juraty, Ośrodek Wypoczynkowy Urzędu Rady Ministrów „Mewa” (obecnie rezydencja Prezydenta RP)[5];
- obiekty szkoleniowe i socjalne na poligonie w Raduczu, m.in. strzelnicę, bursę oficerską, stołówkę z kuchnią, kotłownię centralnego ogrzewania, łaźnię, 3 murowane budynki koszarowe oraz szereg urządzeń sanitarno-kanalizacyjnych;
- budynek szkolno-koszarowy dla Podoficerskiej Szkoły Piechoty - Warszawa ul. Podchorążych 38;
- centralny magazyn zaopatrzenia – Warszawa ul. Podchorążych 38;
- kompleks obiektów specjalnych MSW – tajny szkoleniowy ośrodek wywiadu, (JW 2669), w Starych Kiejkutach[4]; obiekty posiadały własną studnię głębinową, własny system kanalizacyjny, przeciwatomowy schron podziemny, gdzie można było, nie wychodząc na powierzchnię, przeżyć kilka miesięcy, nadawczo-odbiorczą stację radiową, kryty basen kąpielowy, salę gimnastyczną i stołówkę-restaurację[4];
- obiekt specjalny URM w lasach spalskich, tzw. Willa Gierka (1972–1973)[6];
- zespół basenów kąpielowych klubu Gwardia Warszawa;
- udział w budowie Centrum Zdrowia Dziecka, Warszawa–Międzylesie;
- osiedle „Chełmska”, Warszawa[7] – budynki mieszkalne dla kadry NJW MSW i pracowników MSW.
Po decyzji MSW z maja 1989 roku o reorganizacji NJW MSW 7 Samodzielny Batalion Inżynieryjno-Budowlany został rozformowany ostatecznie 31 grudnia 1989 roku[1][3].
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ a b c d e Inwentarz archiwalny (ipn.gov.pl) IPN BU 01014/18 Dowództwo Nadwiślańskich Jednostek Wojskowych MSW w Warszawie 1974-Tytuł: Zarys historii Nadwiślańskich Jednostek Wojskowych MSW
- ↑ Informator o zasobie archiwalnym Instytutu Pamięci Narodowej. Jerzy Bednarek, Rafał Leśkiewicz (red.). Warszawa: Instytut Pamięci Narodowej, 2009, s. 42. ISBN 978-83-7629-068-3. Cytat: Po likwidacji KBW w gestii ministra spraw wewnętrznych pozostawała Nadwiślańska Brygada MSW im. Czwartaków AL (w korespondencji jawnej określana jako Nadwiślańska Jednostka MSW), zorganizowana Zarządzeniem Nr 0103 Ministra Spraw Wewnętrznych z 1 października 1965 r. W wyniku rozbudowy wojsk podległych ministrowi spraw wewnętrznych 1 września 1974 r. Nadwiślańską Brygadę MSW przekształcono w Nadwiślańskie Jednostki Wojskowe MSW.
- ↑ a b Patryk Pleskot , Bezpieczeństwo w czasach transformacji. Sprawozdania stanu zabezpieczenia Nadwiślańskich Jednostek Wojskowych z lat 1989–1990 [w:] Bezpieczeństwo Europy, bezpieczeństwo Polski, t. 4: , Lublin 2017, s. 293 – Istnienie jednostki na Bemowie [online] [dostęp 2023-03-03] .
- ↑ a b c Piotr Pytlakowski , Szkoła szpiegów z czasów PRL [online], polityka.pl, 2014 [dostęp 2023-03-01] (pol.).
- ↑ Rezydencja Prezydenta RP w Juracie, bez tajemnic. | TwojaJurata.pl - Apartamenty wakacyjne [online], 24 września 2020 [dostęp 2023-02-28] (pol.).
- ↑ Redakcja, Edward Gierek z rodziną w słynnej willi w Konewce koło Spały [UNIKATOWE ZDJĘCIA] [online], Tomaszów Mazowiecki Nasze Miasto, 27 listopada 2021 [dostęp 2023-02-28] (pol.).
- ↑ Zarząd Zasobów Mieszkaniowych MSWiA, 00-725 Warszawa ul. Chełmska 8A. Za pośrednictwem poczty elektronicznej na adres: [email protected]
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- F. Kaczmarski, S. Soroka, Wojska Inżynieryjne LWP 1945-1979, Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej, Warszawa 1982.