85 mm armata przeciwpancerna D-48 – Wikipedia, wolna encyklopedia
![]() | |
Dane podstawowe | |
Państwo | |
---|---|
Rodzaj | |
Dane taktyczno-techniczne | |
Kaliber | 85 mm |
Długość lufy | ok. 6290 mm |
Donośność | 18 970 m |
Odległość strzału bezwzgl. | 18 970 m (ładunek pełny) |
Prędkość pocz. pocisku | 1040 m/s |
Długość | 9195 mm |
Masa | 2350 kg (bojowa) |
Kąt ostrzału | −6° do +35° (w pionie) |
Szybkostrzelność | 8–9 strz./min |
Obsługa | 6 żołnierzy |
Czas przejścia w położenie bojowe | 1–1,5 min |
Prędkość marszowa | 60 km/h |
85 mm armata przeciwpancerna D-48 – ciągniona armata produkcji radzieckiej produkowana w latach 50. XX wieku[1].
Ogólna budowa podobna do 85 mm armaty przeciwpancernej D-44. Różnicami polegającymi są: zwiększenie ładunku miotającego, zmiana zamka i mechanizmu półautomatycznego działania zamka[1].
Do strzelania stosuje się naboje scalone z pociskiem przeciwpancerno-smugowym posiadające masę 9,3 kg i odłamkowo-burzącym o masie 9,66 kg[1].
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ a b c Ciepliński i Woźniak 1994 ↓, s. 56.
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Andrzej Ciepliński, Ryszard Woźniak: Encyklopedia współczesnej broni palnej (od połowy XIX wieku). Warszawa: Wydawnictwo „WIS”, 1994, s. 56. ISBN 83-86028-01-7.