André Navarra – Wikipedia, wolna encyklopedia
![]() | |
Imię i nazwisko | André-Nicolas Navarra |
---|---|
Data i miejsce urodzenia | 13 października 1911 |
Pochodzenie | |
Data i miejsce śmierci | 31 lipca 1988 |
Instrumenty | |
Gatunki | |
Zawód | |
Odznaczenia | |
![]() ![]() |
André-Nicolas Navarra[1] (ur. 13 października 1911 w Biarritz, zm. 31 lipca 1988 w Sienie[1][2]) – francuski wiolonczelista.
Życiorys
[edytuj | edytuj kod]Ukończył konserwatorium w Tuluzie[2], następnie studiował w Konserwatorium Paryskim, gdzie był uczniem Julesa-Leopolda Loeba (wiolonczela) i Charlesa Tournemire’a (kameralistyka)[1][2]. Studia ukończył w 1927 roku z I nagrodą[2]. W latach 1928–1935 występował jako członek Quatuor Krettly[2]. W 1931 roku zadebiutował jako solista w Concerts Colonne w Paryżu pod batutą Gabriela Piernégo[2]. W 1937 roku w Austrii zdobył I nagrodę na międzynarodowym konkursie muzycznym w Wiedniu[2]. Koncertował w krajach europejskich, na kontynencie amerykańskim oraz w Australii[2]. Od 1949 do 1979 roku był wykładowcą Konserwatorium Paryskiego[2]. Gościnnie wykładał we Włoszech w Accademia Musicale Chigiana w Sienie oraz w Niemczech w Nordwestdeutsche Musikakademie w Detmold[1][2]. Był pierwszym wykonawcą koncertów wiolonczelowych André Joliveta (1962) i Henri Tomasiego (1970)[1].
Odznaczony orderem kawalera Legii Honorowej oraz kawalerią Orderu Sztuki i Literatury[2].