Andrzej Kaznowski – Wikipedia, wolna encyklopedia
Data i miejsce urodzenia | 23 grudnia 1935 |
---|---|
Data śmierci | 12 sierpnia 2023 |
Prezydent Gdańska | |
Okres | od 13 grudnia 1973 |
Przynależność polityczna | |
Poprzednik | Jan Nikołajew[1] (jako przewodniczący PMRN w Gdańsku) |
Następca | |
Odznaczenia | |
![]() ![]() ![]() ![]() ![]() |
Andrzej Roman Kaznowski (ur. 23 grudnia 1935 w Gdyni, zm. 12 sierpnia 2023[2] w Gdańsku[3]) – polski działacz partyjny i państwowy, ekonomista i dyplomata, w latach 1973–1977 prezydent Gdańska.
Życiorys
[edytuj | edytuj kod]Jedyne dziecko Wacława (pracownika Marynarki Wojennej) i Melanii z domu Ambrożewicz. Z początkiem II wojny światowej wysiedlony na terytorium Generalnego Gubernatorstwa, czas wojenny spędził w Warszawie, powracając do Gdyni na początku 1945. W 1953 zdał maturę w Technikum Finansowym w Sopocie. W latach 1962–1965 studiował w studium zawodowym administracji na Wydziale Prawa Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu, zaś w 1968 uzyskał tytuł magistra na Wydziale Prawa i Administracji Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu na podstawie pracy pt. Finansowanie produkcji eksportowej statków w Stoczni Gdańskiej im. Lenina. W latach 1953–1969 zatrudniony w placówkach Narodowego Banku Polskiego w województwie gdańskim, zajmował stanowiska inspektora, starszego inspektora, naczelnika wydziału w lęborskim wydziale oraz specjalisty ds. handlowych w gdańskim oddziale. Został przewodniczącym Związku Zawodowego Pracowników Państwowych i Społecznych przy oddziale wojewódzkim NBP w Gdańsku, prowadził też wykłady dla Polskiego Towarzystwa Ekonomicznego[4][5].
Od 1950 do 1956 należał do Związku Młodzieży Polskiej, w 1959 wstąpił do Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej w Gdańsku. Został członkiem Komitetu Wojewódzkiego PZPR w Gdańsku: od 1969 do 1972 zastępca kierownika Wydziału Przemysłu i Budownictwa KW PZPR, potem do grudnia 1973 jego kierownik. Od 13 grudnia 1973 do 15 września 1977 sprawował funkcję prezydenta Gdańska (po rozdzieleniu funkcji włodarza miasta i przewodniczącego prezydium Miejskiej Rady Narodowej). W trakcie jego kadencji Gdańsk podpisał umowę partnerską z Bremą – była to pierwsza taka współpraca polskiego miasta z miastem z Republiki Federalnej Niemiec. W latach 1977–1982 attaché handlowy ds. gospodarki morskiej w ambasadzie w Pradze, następnie powrócił do Polski i do 1990 kierował gdańską delegaturą Najwyższej Izby Kontroli[4][5].
Od 1959 był żonaty z Marią (zm. 1999), z którą miał syna[4].
Odznaczenia
[edytuj | edytuj kod]Odznaczony między innymi Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski, Złotym Krzyżem Zasługi, Krzyżem „Za Zasługi dla Związku Harcerstwa Polskiego”, Złotym Medalem „Za zasługi dla Obronności Kraju”, Złotą Odznaką „Zasłużony dla Budownictwa i Przemysłu Materiałów Budowlanych”, a także portugalskim Orderem Infanta Henryka V klasy (1974). Otrzymał ponadto wyróżnienia Centralnego Związku Spółdzielni Budownictwa Mieszkaniowego, Polskiego Towarzystwa Ekonomicznego, a także odznaki „Zasłużony Działacz Ligi Ochrony Kraju”, „Za zasługi dla Gdańska”, „Zasłużonym Ziemi Gdańskiej”, „Zasłużonym Ziemi Wejherowskiej” oraz „Zasłużony Działacz Żeglarstwa Polskiego”. W 1975 został honorowym obywatelem Omahy w Stanach Zjednoczonych[4].
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Jan Nikołajew [online], gedanopedia.pl [dostęp 2023-01-27] (pol.).
- ↑ Zmarł Andrzej Kaznowski, były prezydent Gdańska. Rozpoczął współpracę z Bremą. gdansk.pl, 2023-08-16. [dostęp 2023-08-16].
- ↑ Kaznowski Andrzej Roman. rejestry-notarialne.pl, 2023-09-07. [dostęp 2024-01-18]. (pol.).
- ↑ a b c d Kaznowski Andrzej. gedanopedia.pl. [dostęp 2022-07-06].
- ↑ a b Dane osoby z katalogu kierowniczych stanowisk partyjnych i państwowych PRL. Instytut Pamięci Narodowej. [dostęp 2022-07-07].