Anna Margolis – Wikipedia, wolna encyklopedia
![]() Anna Margolis (1962) | |
Data i miejsce urodzenia | 29 lipca 1892 |
---|---|
Data i miejsce śmierci | 10 czerwca 1987 |
Odznaczenia | |
![]() ![]() ![]() ![]() |
Anna Margolis (ur. 29 lipca 1892 w Warszawie, zm. 10 czerwca 1987 w Łodzi) – polska lekarka ftyzjopediatra, profesor nauk medycznych i pedagog.
Życiorys
[edytuj | edytuj kod]Urodziła się 29 lipca 1892 w Warszawie, w rodzinie żydowskiej, jako jedna z pięciorga dzieci kupca Haskiela (Karola) Marksona i Rebeki (Ryfki) z domu Cukierzys. Miała trzy siostry (Marię, Eugenię i Helenę) i brata Aleksandra[1].
Maturę zdała w Petersburgu. Studia medyczne odbyła na Uniwersytecie w Bonn. Z dyplomem lekarza pediatry rozpoczęła pracę w Szpitalu Anny Marii w Łodzi (dziś im. Korczaka).
Po wybuchu II wojny światowej i rozstrzelaniu męża przez Niemców w obozie w Radogoszczy, w 1940 przeniosła się do Warszawy[1]. Została przesiedlona z dziećmi do getta warszawskiego, gdzie była ordynatorem na oddziale gruźliczym w Szpitalu Dziecięcym im. Bersonów i Baumanów. Z getta wyszła tydzień przed powstaniem, zamieszkała na Mokotowie, u Stefanii Sempołowskiej, jako osobista pielęgniarka. Po powstaniu warszawskim trafiła do obozu w Pruszkowie, gdzie pracowała jako pielęgniarka. Później mieszkała w Brwinowie[1].
Po wyzwoleniu wróciła do Łodzi. W 1946 Łódzki Urząd Miejski zlecił jej organizację i kierownictwo Sanatorium Przeciwgruźliczego dla Dzieci w Łagiewnikach. Gdy odchodziła na emeryturę w 1963 sanatorium liczyło ponad 700 łóżek. W ramach działającego na terenie sanatorium Zespołu Naukowo-Badawczego Instytutu Gruźlicy opublikowała szereg prac naukowych z dziedziny ftyzjopediatrii. Wykształciła liczną grupę lekarzy ftyzjopediatrów. Uzyskała tytuł profesora. Była współtwórcą ustawy przeciwgruźliczej i członkiem honorowym Polskiego Towarzystwa Ftyzjopneumologicznego. Znała sześć języków obcych.
Od 1920 była żoną lekarza internisty Aleksandra Margolisa (1887–1939), z którym miała dwoje dzieci: Alinę (1922–2008) i Jana (1928–1998).
Zmarła w Łodzi, pochowana na cmentarzu komunalnym na Dołach (kwatera VIB-12-18)[2].
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/4/45/Nagrobek_Anny%2C_Klary_i_Aleksandra_Margolis%C3%B3w_na_cmentarzu_komunalnym_Do%C5%82y_w_%C5%81odzi..jpg/220px-Nagrobek_Anny%2C_Klary_i_Aleksandra_Margolis%C3%B3w_na_cmentarzu_komunalnym_Do%C5%82y_w_%C5%81odzi..jpg)
Wybrane prace
[edytuj | edytuj kod]- Przyczynek do kliniki przewlekłej prosówki płuc u dzieci. Polska Gazeta Lekarska 12 (1933)
- Rola przychodni w walce z gruźlicą wieku szkolnego. Polska Gazeta Lekarska 4 (1925)
- Szczepienia ochronne przeciw gruźlicy. Polska Gazeta Lekarska (1926)
- Wlewanie dootrzewnowe u niemowląt. Pediatria Polska (1925)
- (razem z Tadeuszem Mogilnickim) Gruźlica u dzieci do 2-ch lat na podstawie materiału oddziału gruźliczego Szpitala Anny Marii w Łodzi. Pediatria Polska 18 (1938)
- (razem z A. Ostrowską) O szczepieniach przeciwgruźliczych metodą BCG, przeprowadzonych przez poradnie Miejskiej Sekcji Walki z Gruźlicą w Łodzi. Dziennik Zarządu Miejskiego w Łodzi (1938)
- (razem z Hieronimem Reiterowskim) Przypadek olbrzymiej torbieli płucnej u dziewczynki 12-letniej (pneumatocele). Warszawskie Czasopismo Lekarskie (1937)
- (razem z Hieronimem Reiterowskim) O odmie leczniczej obustronnej. Gruźlica (1935)
Ordery i odznaczenia
[edytuj | edytuj kod]- Order Sztandaru Pracy II klasy
- Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski
- Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski (22 lipca 1950)[3]
- Medal 10-lecia Polski Ludowej (13 stycznia 1955)[4]
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ a b c Internetowa baza danych i mapa getta warszawskiego - Osoby - M - Margolis Anna (Markson) [online], getto.pl [dostęp 2024-04-29] .
- ↑ Cmentarz Komunalny Doły - wyszukiwarka grobów [online], cmentarzekomunalne.lodz.systkom.pl [dostęp 2024-04-29] .
- ↑ M.P. z 1950 r. nr 84, poz. 1001 „za zasługi w pracy zawodowej”.
- ↑ M.P. z 1955 r. nr 99, poz. 1387 - Uchwała Rady Państwa z dnia 13 stycznia 1955 r. nr 0/113 - na wniosek Ministra Zdrowia - wymieniona jako dr Margolisowa Anna.
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Adina Blady-Szwajger: Szpital w getcie. Łódź: Solidarność Walcząca, 1987.
- Alina Margolis-Edelman: Ala z elementarza. Londyn: Aneks, 1994. ISBN 1-897962-04-5.