Cerkiew św. Hioba w Brukseli – Wikipedia, wolna encyklopedia
cerkiew parafialna | |||||||||||||||
Widok ogólny | |||||||||||||||
Państwo | |||||||||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
Region stołeczny | |||||||||||||||
Miejscowość | |||||||||||||||
Wyznanie | |||||||||||||||
Kościół | |||||||||||||||
Parafia | |||||||||||||||
Wezwanie | |||||||||||||||
Wspomnienie liturgiczne | 5/18 kwietnia; | ||||||||||||||
Przedmioty szczególnego kultu | |||||||||||||||
Relikwie | |||||||||||||||
| |||||||||||||||
| |||||||||||||||
Położenie na mapie Brukseli ![]() | |||||||||||||||
Położenie na mapie Belgii ![]() | |||||||||||||||
![]() | |||||||||||||||
Strona internetowa |
Cerkiew św. Hioba – cerkiew prawosławna w Uccle, przy alei Defré, obecnie w granicach administracyjnych Brukseli[1].
Historia
[edytuj | edytuj kod]Cerkiew została wzniesiona z inicjatywy białych emigrantów rosyjskich w celu uczczenia pamięci ofiar rewolucji październikowej z carem Mikołajem II, carycą Aleksandrą Fiodorowną i ich dziećmi na czele. Budynek powstawał od 2 lutego 1936 do 1938, jednak poświęcony został dopiero w 1950.
Cerkiew jest siedzibą parafii, wchodzącej w skład eparchii brytyjskiej i zachodnioeuropejskiej Rosyjskiego Kościoła Prawosławnego poza granicami Rosji[2]. We wnętrzu świątyni przechowywane są relikwie Krzyża Świętego, a także przedmioty związane z zamordowanymi członkami rodziny carskiej: epolety Mikołaja II, egzemplarz Biblii należący do wielkiego księcia Aleksego Nikołajewicza oraz krzyż Elżbiety Fiodorowny.
Od 1976 cerkiew posiada dzwonnicę. Nabożeństwa w cerkwi odbywają się w języku cerkiewnosłowiańskim[1], poza nimi obiekt jest zamknięty[3].
Architektura
[edytuj | edytuj kod]Budynek jest dokładną repliką cerkwi Przemienienia Pańskiego w Ostrowie, dzielnicy Moskwy. Jest wzniesiony w stylu nowogrodzkim, na planie kwadratu. Wejście do budynku prowadzi przez drzwi bez portalu, z mozaiką z wizerunkiem Chrystusa powyżej wejścia. Całość jest malowana na biało i zwieńczoną pojedynczą cebulastą kopułą z krzyżem prawosławnym wznoszącą się powyżej centrum nawy. Poniżej dachu obiekt zdobią trzy rzędy półkolistych łuków.
We wnętrzu umieszczone zostały tablice z nazwiskami ofiar rewolucji październikowej i wojny domowej w Rosji, w tym 122 nazwiska kapłanów umieszczone za głównym ołtarzem.
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ a b Opis parafii na stronie Rosyjskiego Kościoła Prawosławnego poza granicami Rosji. [dostęp 2009-07-18]. [zarchiwizowane z tego adresu (2009-07-17)].
- ↑ Parishes. orthodox-europe.org. [dostęp 2019-07-03]. [zarchiwizowane z tego adresu (2019-07-03)]. (ang.).
- ↑ Na stronie Bruxelles Tourisme. [dostęp 2009-07-18]. [zarchiwizowane z tego adresu (2011-09-20)].
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Opis w serwisie ebru.be. ebru.be. [zarchiwizowane z tego adresu (2009-07-17)].