Cynowanie – Wikipedia, wolna encyklopedia
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/e/e6/Tinplate_in_Bulgaria.jpg/220px-Tinplate_in_Bulgaria.jpg)
Cynowanie (bielenie[1]) – pokrywanie powierzchni metalowych (gł. stopów żelaza lub miedzi) ochronną powłoką cyny[2].
Metody cynowania:
- natryskowa (metalizacja),
- osadzania elektrolitycznego (galwaniczna powłoka) w procesie anodowym (na miedzi i mosiądzu) lub katodowym (na stali lub żeliwie),
- ogniowa (przez zanurzenie wyrobu w stopionej cynie),
- kontaktowa (zanurzenie wyrobu w kąpieli związków cyny); stosowana w celu ochrony przed korozją naczyń kuchennych, blach (szczególnie do konserw).
Zobacz też
[edytuj | edytuj kod]- galwanotechnika
- chromowanie, cynkowanie, kadmowanie, miedziowanie, niklowanie, złocenie
- fosforanowanie, oksydowanie
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Encyklopedia techniki CHEMIA. Warszawa: WNT, 1965.
- ↑ Podręczny słownik chemiczny, Romuald Hassa (red.), Janusz Mrzigod (red.), Janusz Nowakowski (red.), Katowice: Videograf II, 2004, s. 85, ISBN 83-7183-240-0 .