Elliott Carter – Wikipedia, wolna encyklopedia
![]() | |
Imię i nazwisko | Elliott Cook Carter, Jr. |
---|---|
Data i miejsce urodzenia | 11 grudnia 1908 |
Pochodzenie | |
Data i miejsce śmierci | 5 listopada 2012 |
Gatunki | |
Zawód | |
Odznaczenia | |
![]() ![]() ![]() ![]() | |
Strona internetowa |
Elliott Cook Carter, Jr. (ur. 11 grudnia 1908 w Nowym Jorku, zm. 5 listopada 2012 tamże[1][2]) – amerykański kompozytor i pedagog.
Życiorys
[edytuj | edytuj kod]Urodził się jako syn zamożnego kupca tekstylnego. W wieku 16 lat usłyszał w Carnegie Hall Święto wiosny Igora Strawinskiego i zachwycił się nieznaną mu dotychczas muzyką. Studiował anglistykę i muzykę na Uniwersytecie Harvarda i zdobył tytuł magistra. Dalsze studia w Paryżu u Nadii Boulanger w École normale de musique de Paris w latach 1932–1935 ukończył uzyskaniem doktoratu.
Powrócił do Nowego Jorku i w 1945 zamieszkał w Greenwich Village.
W latach 1940–1944 wykładał na St. John's College w Annapolis w Marylandzie.
Podczas II wojny światowej pracował dla Biura Informacji Wojennej.
Po wojnie wykładał na Peabody Conservatory (1946–1948), Uniwersytecie Columbia, Kolegium Queens w Nowym Jorku (1955–1956) i Uniwersytecie Yale (1960–1962). Od 1967 wykładał na Uniwersytecie Cornella, od 1972 także na Juilliard School. Bywa określany mianem nestora muzyki amerykańskiej. Otrzymał Nagrodę Pulitzera w latach 1960 i 1973.
Był członkiem honorowym Międzynarodowego Towarzystwa Muzyki Współczesnej.
Elliott Carter ożenił się 6 lipca 1939 z rzeźbiarką Helen Frost-Jones (zm. 2003).
Odznaczenia
[edytuj | edytuj kod]- 1985 – National Medal of Arts (USA)[3]
- 1987 – Komandor Orderu Sztuki i Literatury (Francja)[3]
- 1990 – Komandor Orderu Zasługi Republiki Włoskiej (Włochy)[4]
- 2012 – Komandor Legii Honorowej (Francja)[5]
Twórczość
[edytuj | edytuj kod]Najwcześniejsze kompozycje Cartera utrzymane były w stylu neoklasycznym. Dopiero w 1950 napisał swój pierwszy kwartet smyczkowy, stanowiący punkt zwrotny w jego twórczości.
W 1997 napisał operę What Next, której prapremiera odbyła się w Berlinie w operze Unter den Linden.
Zobacz też
[edytuj | edytuj kod]- Wykaz literatury uzupełniającej:
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Jeremy Eichler: Composer Elliott Carter dies at 103. Boston.com, 2012-11-05. [dostęp 2016-10-06].
- ↑ Allan Kozinn , Elliott Carter, Composer Who Decisively Snapped Tradition, Dies at 103 [online], nytimes.com, 5 listopada 2012 [dostęp 2016-10-06] .
- ↑ a b John F. Link: Elliott Carter: A Guide to Research. New York & London: Garland Publishing, 2000, s. 6. ISBN 0-8153-2432-4.
- ↑ Carter Sig. Elliott. quirinale.it. [dostęp 2020-02-09]. (wł.).
- ↑ Le compositeur Elliott Carter Commandeur de la Légion d’honneur [online], france-amerique.com, 25 września 2012 [dostęp 2020-02-05] [zarchiwizowane z adresu 2020-02-05] .
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- David Schiff Elliott Carter, Faber & Faber, London
- ISNI: 000000012118824X
- VIAF: 5117116
- LCCN: n50032381
- GND: 119086964
- LIBRIS: hftwws315qsdtsc
- BnF: 13892212v
- SUDOC: 030264170
- SBN: CFIV117252
- NLA: 36266390
- NKC: jn20000601144
- BNE: XX1318793
- NTA: 073693308
- BIBSYS: 90382333
- CiNii: DA01392347
- Open Library: OL83143A
- PLWABN: 9810553832005606
- NUKAT: n2004002535
- J9U: 987007259463105171
- PTBNP: 1326829
- CANTIC: a11620006
- LNB: 000037633
- CONOR: 64124259
- LIH: LNB:V*276210;=BE