Ferenc Karinthy – Wikipedia, wolna encyklopedia
Ten artykuł od 2020-04 wymaga zweryfikowania podanych informacji. |
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/0/0f/Karinthy_ferenc.jpg/220px-Karinthy_ferenc.jpg)
Ferenc Karinthy (ur. 2 czerwca 1921 w Budapeszcie, zmarł 29 lutego 1992 w Budapeszcie) – pisarz i reportażysta węgierski, syn innego pisarza Frigyesa Karinthiego, z wykształcenia lingwista.
Po ukończeniu studiów pracował w budapeszteńskich teatrach jako dramaturg. Pierwszą jego powieścią była Noc Don Juana, za którą zdobył niemałe uznanie. Drugie z kolei, surrealistyczne dzieło – Wywoływanie duchów poświęcił ojcu oraz prozaikowi Dezső Kosztolányiemu. W późniejszej twórczości skłaniał się do idei realizmu. W tej konwencji utrzymany jest m.in. zbiór opowiadań Piękne życie, powieści Centaur i Murarze.
Ferenc Karinthy był wielokrotnym laureatem nagrody literackiej im. Attili Józsefa, m.in. za powieść Budapeszteńska wiosna (1953). Za Reportaże literackie otrzymał nagrodę im. Kossutha.
- ISNI: 0000000117653575
- VIAF: 59098559
- LCCN: n81017089
- GND: 119296675
- NDL: 00445177
- LIBRIS: vs68b72d0b6m4ks
- BnF: 12032204g
- SUDOC: 028498089
- SBN: BVEV044950
- NKC: xx0004409
- DBNL: kari001
- BNE: XX4934596
- NTA: 159241642
- CiNii: DA00984307
- PLWABN: 9810678467105606
- NUKAT: n97022073
- J9U: 987007263673805171
- ΕΒΕ: 342264
- NSZL: 183463