Gianluca Pagliuca – Wikipedia, wolna encyklopedia
![]() | |||||||||||||||||||||||||
Data i miejsce urodzenia | |||||||||||||||||||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
Wzrost | 190 cm | ||||||||||||||||||||||||
Pozycja | |||||||||||||||||||||||||
Kariera juniorska | |||||||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||||||
Kariera seniorska[a] | |||||||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||||||
Kariera reprezentacyjna | |||||||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||||||
Dorobek medalowy | |||||||||||||||||||||||||
|
Gianluca Pagliuca (ur. 18 grudnia 1966 w Bolonii) – włoski piłkarz, występował na pozycji bramkarza. Ma na koncie 592 występy w Serie A – piąty najlepszy wynik w historii włoskiej ligi.
Kariera klubowa
[edytuj | edytuj kod]Gianluca Pagliuca zawodową piłkarską karierę rozpoczynał w 1987 roku w Sampdorii. Miejsce w podstawowym składzie swojego zespołu wywalczył sobie w sezonie 1988/1989, kiedy to zagrał w 33 ligowych spotkaniach. Z Sampdorią Pagliuca odnosił wiele sukcesów – w 1990 roku zdobył Puchar Zdobywców Pucharów, w sezonie 1990/1991 wywalczył mistrzostwo kraju, trzy razy sięgnął po Puchar i raz po Superpuchar Włoch. W barwach klubu z Genui włoski bramkarz zagrał łącznie w 198 pojedynkach Serie A.
W 1994 roku Pagliuca podpisał kontrakt z Interem Mediolan. W ekipie „Nerazzurrich” od razu stał się podstawowym bramkarzem. Razem z Interem włoski piłkarz zanotował wygraną w Pucharze UEFA w sezonie 1997/1998. Dla Mediolańczyków Pagliuca w ciągu pięciu sezonów rozegrał 165 ligowych meczów. Latem 1999 roku zdecydował się jednak zmienić klub i przeniósł się do Bologny. W barwach tej drużyny przez pięć lat kończył ligowe rozgrywki w środku tabeli Serie A, jednak Bologna w sezonie 2004/2005 zajęła osiemnastą lokatę i spadła do drugiej ligi.
Pagliuca po roku spędzonym w tych rozgrywkach zdecydował się na odejście z zespołu. Latem 2006 roku rafił do Ascoli Calcio, z którym uplasował się dopiero na dziewiętnastej pozycji w Serie A i spadł z drużyną do drugiej ligi. Wraz z końcem sezonu 2006/2007 włoski gracz zdecydował się zakończyć piłkarską karierę.
Kariera reprezentacyjna
[edytuj | edytuj kod]W 1990 roku Pagliuca został powołany do kadry reprezentacji Włoch na mistrzostwa świata. Na turnieju Włosi zdobyli brązowy medal pokonując w meczu o trzecie miejsce 2:1 Anglię. Debiut w drużynie narodowej Pagliuca zanotował 16 czerwca 1991 roku w spotkaniu przeciwko Związkowi Radzieckiemu rozegranego w Sztokholmie w ramach turnieju Scania Cup.
Były zawodnik Bologny Pagliuca wystąpił również na Mistrzostwach Świata 1994, na których był już podstawowym bramkarzem swojej drużyny narodowej. Włosi zdobyli wicemistrzostwo świata przegrywając w finałowym pojedynku z Brazylią 2:3 po serii rzutów karnych. Pagliuce udało się obronił strzał Márcio Santosa. W 1996 roku włoski bramkarz wystąpił w Igrzyskach Olimpijskich w Atlancie, na których reprezentacja Włoch zajęła ostatnie miejsce w swojej grupie i odpadła z turnieju.
Ostatnią wielką imprezą w karierze Pagliuki były Mistrzostwa Świata 1998. Mundial ten skończył się dla podopiecznych Cesare Maldiniego na 1/4 finału, w którym Włosi przegrali z późniejszymi triumfatorami mistrzostw – Francją 3:4 po rzutach karnych. Pagliuca obronił wówczas rzut karny wykonywany przez Bixente Lizarazu. Łącznie dla drużyny narodowej wychowanek Sampdorii zanotował 39 występów.
Sukcesy
[edytuj | edytuj kod]- Puchar Zdobywców Pucharów: 1989/1990
- Mistrzostwo Włoch: 1990/1991
- Puchar Włoch: 1987/1988, 1988/1989, 1993/1994
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Gianluca Pagliuca w bazie National Football Teams (ang.)