Helmut Knochen – Wikipedia, wolna encyklopedia
![]() Dr Helmut Knochen w mundurze SS-Standartenführera | |
![]() | |
Data i miejsce urodzenia | |
---|---|
Data i miejsce śmierci | |
Przebieg służby | |
Lata służby | 1932–1945 |
Siły zbrojne | |
Jednostki |
|
Stanowiska | Komendant Sipo-SD w Paryżu |
Główne wojny i bitwy | |
Późniejsza praca | agent ubezpieczeniowy |
Odznaczenia | |
![]() ![]() ![]() |
Helmut Knochen (ur. 14 marca 1910 w Magdeburgu, zm. 4 kwietnia 2003 w Offenbach am Main) – zbrodniarz hitlerowski, SS-Standartenführer (zdegradowany do stopnia SS-Schütze), dowódca Sipo-SD w okupowanej przez III Rzeszę Francji.
Życiorys
[edytuj | edytuj kod]Urodził się w Magdeburgu, w rodzinie kapitana artylerii i nauczyciela, studiował historię i anglistykę na Uniwersytetach w Lipsku i Getyndze. Uzyskał stopień naukowy doktora filozofii pracując następnie jako nauczyciel i dziennikarz[2]. W 1932 wstąpił do NSDAP (legitymacja nr. 1430331) i SA a w 1936 do SS (legitymacja nr. 280350)[3].
Po uzyskaniu stopnia oficerskiego został wysłany do Paryża na Wystawę Światową 1937, po powrocie do Berlina rozpoczął pracę w Sicherheitsdienst (wywiad SS) zajmując się badaniem niemieckiej pracy emigracyjnej we Francji, Belgii i Holandii. Razem z SS-Stubaf Walterem Schellenbergiem brał udział w zatrzymaniu agentów brytyjskich w Venlo za co Adolf Hitler osobiście odznaczył ich Krzyżem Żelaznym I i II klasy. 14 czerwca objął dowództwo nad dwudziestoosobowym Einsatzkommando Frankreich. Po rozpoczęciu okupacji północnej i zachodniej części Francji Knochen został mianowanym Komendantem Sipo-SD na Île-de-France organizując swoją siedzibę przy 72 avenue Foch. W 1941 zorganizował szereg akcji antyżydowskich min. palenie synagog i deportacje do obozów zagłady i obozów koncentracyjnych. Stosował także terror wobec pozostałej ludności cywilnej i prowadził działania przeciw Ruchowi Oporu, nakazując egzekucje tysięcy Francuzów, oraz jest także odpowiedzialny za zamordowanie zestrzelonych lotników brytyjskich.
W maju 1942 został powołany na nowo utworzone stanowisko Dowódcy Sipo-SD na Francję (w listopadzie tego samego roku jego wpływy objęły także dotąd nieokupowaną południową część kraju), podlegał bezpośrednio Wyższemu Dowódcy SS i Policji we Francji SS-Brif Carlowi Obergowi. Stał się jednocześnie współodpowiedzialnym za wszystkie zbrodnie hitlerowskich organów bezpieczeństwa w całej Francji. Razem z Obergiem został aresztowany 20 lipca 1944 przez spiskowców dowodzonych przez gen. Carl-Heinricha von Stülpnagela i gen-por. Hansa von Boineburg-Lengsfelda (zostali wypuszczeni tego samego dnia). 18 sierpnia 1944 siły bezpieczeństwa opuściły Paryż wycofując się do Vittel. Knochen został wezwany do Głównego Urzędu Bezpieczeństwa Rzeszy w Berlinie gdzie SS-Ogruf Ernst Kaltenbrunner poinformował go o degradacji i wysłał na front jako grenadiera 1 Dywizji Pancernej SS „Leibstandarte Adolf Hitler”.
Helmut Knochen został wzięty do niewoli przez U.S. Army, w czerwcu 1946 Brytyjski Trybunał Wojskowy skazał Knochena na karę śmierci za dokonanie zabójstwa na zestrzelonych i wziętych do niewoli lotnikach brytyjskich. Wyrok nie został jednak wykonany, gdyż Knochena przekazano w 1947 władzom francuskim, celem osądzenia go za zbrodnie popełnione w tym państwie. Został on ponownie skazany na karę śmierci w 1954, którą zmieniono na dożywocie a w 1958 ograniczono do 20 lat pozbawienia wolności połączonych z ciężkimi robotami. W 1962, krótko przed podpisaniem francusko-niemieckiego traktatu o współpracy, Prezydent Francji Charles de Gaulle ułaskawił Knochena, który został zwolniony z więzienia i powrócił do Niemiec.
Resztę życia spędził w Badenii, gdzie pracował jako agent ubezpieczeniowy. Utrzymywał, że nie wiedział nic o zabójstwach francuskich Żydów. Nie stawił się mimo wezwania jako świadek w 1987 w procesie SS-Hstuf Modesta von Korffe z powodu złego stanu zdrowia, mimo że całe dnie spędzał na grze w golfa[4]. Z pierwszego małżeństwa trwającego w latach 1936–1943 miał jednego syna, po raz drugi ożenił się w 1982[3].
Awanse
[edytuj | edytuj kod]- SS-Untersturmführer - 1937
- SS-Obersturmführer - 1938
- SS-Obersturmbannführer - 1940
- SS-Standartenführer - 1 maja 1942 (zdegradowany do stopnia SS-Schütze w 1944)[5]
Odznaczenia
[edytuj | edytuj kod]- Krzyż Żelazny I klasy - 12 listopada 1939[5]
- Krzyż Żelazny II klasy - 12 listopada 1939
- Medal Pamiątkowy 1 października 1938 z okuciem Zamek Praga
- Złota Niemiecka Odznaka Sportowa
- Brązowa Odznaka Sportowa SA
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Zdegradowany w 1944 ze stopnia SS-Standartenführera
- ↑ Helmut Knochen, Der Dramatiker George Coleman, Göttingen, 1935 : Göttinger Tagebl. 83 S. 8°, Göttingen, Phil. Diss. v. 25 Okt. 1935.
- ↑ a b Ernst Klee: Das Personenlexikon zum Dritten Reich. Wer war was vor und nach 1945. Fischer Taschenbuch Verlag, Zweite aktualisierte Auflage, Frankfurt am Main 2005, S. 320.
- ↑ Bernahrd Brunner: Der Frankreich-Komplex. Die nationalsozialistischen Verbrechen in Frankreich und die Justiz der Bundesrepublik Deutschland, Göttingen 2004, S. 372
- ↑ a b Knochen, Helmut - TracesOfWar.com [online], www.tracesofwar.com [dostęp 2019-07-19] (ang.).