Henr – Wikipedia, wolna encyklopedia
Ten artykuł od 2021-01 wymaga zweryfikowania podanych informacji. |
Układ | |
---|---|
Wymiar |
|
Jednostka | indukcyjności |
Typowe symbole wielkości | L |
w jednostkach SI |
|
Źródło nazwy |
Henr (H) – jednostka indukcyjności oraz permeancji (przewodności magnetycznej) w układzie SI (jednostka pochodna układu SI). Nazwa „henr” pochodzi od nazwiska amerykańskiego fizyka Josepha Henry’ego.
Definicje henra
[edytuj | edytuj kod]- Henr jest to indukcyjność takiego obwodu, w którym prąd o natężeniu 1 ampera wytwarza strumień magnetyczny o wartości 1 webera.
- Obwód ma indukcyjność jednego henra, jeżeli przy jednostajnej zmianie prądu o 1 amper w czasie jednej sekundy indukuje się w nim napięcie samoindukcji równe 1 woltowi[1].
Wymiar henra
[edytuj | edytuj kod]gdzie:
- A – amper,
- C – kulomb,
- F – farad,
- J – dżul,
- kg – kilogram,
- m – metr,
- s – sekunda,
- Wb – weber,
- T – tesla,
- V – wolt,
- Ω – om.
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ henr, [w:] Encyklopedia PWN [online], Wydawnictwo Naukowe PWN [dostęp 2021-10-08] .