Henryk Bobkowski – Wikipedia, wolna encyklopedia
![]() | |
Data i miejsce urodzenia | 19 maja 1879 |
---|---|
Data i miejsce śmierci | 25 lipca 1945 |
Przebieg służby | |
Lata służby | 1900–1928 |
Siły zbrojne | |
Jednostki | |
Stanowiska | dowódca dywizji |
Główne wojny i bitwy | |
Odznaczenia | |
![]() ![]() ![]() ![]() |
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/7/75/Gr%C3%B3b_gen._Henryka_Bobkowskiego.jpg/240px-Gr%C3%B3b_gen._Henryka_Bobkowskiego.jpg)
Henryk Karol Bobkowski h. Korab (ur. 19 maja 1879 w Krakowie, zm. 25 lipca 1945 tamże) – generał brygady Wojska Polskiego.
Życiorys
[edytuj | edytuj kod]Urodził się 19 maja 1879 w Krakowie, w rodzinie Mikołaja, powstańca styczniowego, i Marii z domu Urbantke. Był bratem Wandy, polskiej historyk[1] i Aleksandra, II wiceministra komunikacji, działacza sportowego związanego ze sportami zimowymi, zwłaszcza narciarstwem.
W 1898 ukończył Szkołę Kadetów Piechoty w Łobzowie. 18 sierpnia 1898 został mianowany na stopień kadeta-zastępcy oficera ze starszeństwem z 1 września 1898 i wcielony do 1 Bośniacko-Hercegowińskiego Pułku Piechoty w Wiedniu[2]. W latach 1904–1906 był słuchaczem Szkoły Wojennej w Wiedniu[3][4]. Po jej ukończeniu wrócił do macierzystego pułku[5]. W międzyczasie awansował na stopień nadporucznika ze starszeństwem z 1 maja 1905[6]. W 1907 został odkomenderowany na Kurs Szermierki i Gimnastyki w Wiener Naustadt, w charakterze słuchacza[7]. W 1910 pełnił funkcję adiutanta jednego z batalionów macierzystego pułku[8]. W 1911 został przeniesiony do 55 Galicyjskiego Pułku Piechoty w Tarnopolu i przydzielony do Szkoły Kadetów Artylerii w Traiskirchen[9]. W następnym roku przydzielony do Terezjańskiej Akademii Wojskowej w Wiener Neustadt[10][11]. Na kapitana został awansowany ze starszeństwem z 1 maja 1913[12].
Następnie służył w sztabach kolejnych szczebli dowodzenia m.in. jako instruktor narciarstwa w jednostkach górskich i jako wykładowca w szkolnictwie wojskowym (m.in. Szkole Kadetów Pionierów w Hainburg an der Donau).
W I wojnie światowej dowódca kompanii na froncie rosyjskim, gdzie został ciężko ranny podczas bitwy pod Wolą Jaworową. 14 września 1915, po rekonwalescencji, został skierowany do służby w administracji wojskowej Generalnego Gubernatorstwa Lubelskiego[13]. Był zastępcą komendanta powiatowego w Tomaszowie Lubelskim.
18 listopada 1918 generał Bolesław Roja mianował go majorem, zwolnił ze stanowiska zastępcy komendanta Stacji Zbornej w Krakowie i powierzył obowiązki dowódcy powiatowego w Białej[14]. 22 stycznia 1919 został przydzielony do Oddziału Operacyjnego Naczelnego Dowództwa WP. 5 marca 1919 został przyjęty do Wojska Polskiego z byłej armii austro-węgierskiej, z zatwierdzeniem posiadanego stopnia majora ze starszeństwem od dnia 1 listopada 1918[15].
15 marca tego roku został przeniesiony do Departamentu I Ministerstwa Spraw Wojskowych[13]. 6 lipca został dublerem majora armii francuskiej Duche na stanowisku szefa sztabu 2 Dywizji Strzelców Polskich, wchodzącej w skład Armii gen. Hallera. 1 września tego roku, po scaleniu Armii Krajowej z Armią gen. Hallera, 2 Dywizja Strzelców Polskich została przemianowana na 11 Dywizję Piechoty. Po zwolnieniu kadry francuskiej został szefem sztabu tej dywizji, a później szefem sztabu 2 Armii. 11 czerwca 1920 został zatwierdzony z dniem 1 kwietnia 1920 w stopniu podpułkownika, w piechocie, w grupie oficerów byłej armii austro-węgierskiej[16].
3 maja 1922 został zweryfikowany w stopniu pułkownika ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919 i 91. lokatą w korpusie oficerów piechoty[17]. 15 września 1922 został przydzielony ze zlikwidowanego Dowództwa 2 Armii do Inspektoratu Armii Nr I w Wilnie na stanowisko I oficera sztabu, pozostając oficerem nadetatowym 14 pp[18][19].
We wrześniu 1922 został dowódcą Obszaru Warownego „Wilno”. Następnie od marca 1923 był dowódcą piechoty dywizyjnej 4 Dywizji Piechoty w Toruniu[20]. 8 maja 1923 akta sprawy honorowej „o obrazę czynną” ppor. rez. Dzięciołowskiego została przekazana z DOK III w Grodnie do DOK VIII w Toruniu[19].
Z dniem 1 sierpnia 1924 wyznaczony został na stanowisko I oficera sztabu Inspektoratu Armii Nr III w Toruniu (etat generała brygady)[21]. Był wówczas podwładnym inspektora armii gen. dyw. Leonarda Skierskiego[22]. 31 lipca 1926 został mianowany dowódcą 8 Dywizji Piechoty w Modlinie[23]. Od 3 stycznia do 24 czerwca 1927 był słuchaczem III Kursu Centrum Wyższych Studiów Wojskowych w Warszawie. 1 stycznia 1928 został mianowany generałem brygady ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1928 i 3. lokatą w korpusie generałów[24]. 15 maja 1928 został zwolniony ze stanowiska dowódcy dywizji, a 31 sierpnia tego roku przeniesiony w stan spoczynku[25]. Osiadł w Krakowie[26], gdzie początkowo kierował placówką Biura Podróży „Orbis”, potem hurtownią wyrobów tytoniowych przy ul. Starowiślnej. Był również kuratorem krakowskiej Gminy Kościoła Ewangelicko-Augsburskiego.
Zmarł 25 lipca 1945 w Krakowie. Został pochowany w grobowcu rodzinnym na cmentarzu Rakowickim (kwatera GA-płn.-wsch.-narożnik)[27].
Henryk Bobkowski był żonaty ze Stanisławą z Malinowskich, z którą miał syna Andrzeja (1913–1961), a którego ojcem chrzestnym był Mathias Zdarsky.
Ordery i odznaczenia
[edytuj | edytuj kod]- Krzyż Walecznych (czterokrotnie[28]: po raz pierwszy 1921 „za męstwo i osobistą odwagę okazane w walce z nieprzyjacielem w obronie Ojczyzny”[29], po raz drugi, trzeci i czwarty 4 marca 1922[30])
- Złoty Krzyż Zasługi (29 kwietnia 1925)[31][32]
- Krzyż Komandorski Orderu Świętego Sawy (Jugosławia, 23 marca 1926)[33]
- Krzyż Zasługi Wojskowej 3 klasy z dekoracją wojenną i mieczami (Austro-Węgry)[34]
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Początek. [dostęp 2017-02-19]. (pol.).
- ↑ Schematismus 1899 ↓, s. 293, 608.
- ↑ Schematismus 1905 ↓, s. 1045.
- ↑ Schematismus 1906 ↓, s. 1062.
- ↑ Schematismus 1907 ↓, s. 664.
- ↑ Schematismus 1906 ↓, s. 290.
- ↑ Schematismus 1908 ↓, s. 1101.
- ↑ Schematismus 1911 ↓, s. 702.
- ↑ Schematismus 1912 ↓, s. 576, 1180.
- ↑ Schematismus 1913 ↓, s. 612, 1253.
- ↑ Schematismus 1914 ↓, s. 488, 1087.
- ↑ Schematismus 1914 ↓, s. 234.
- ↑ a b Stawecki 1994 ↓, s. 81.
- ↑ Rozkazy DOGen. Kraków ↓, Nr 11 z 18 listopada 1918 roku.
- ↑ Dz. Rozk. Wojsk. Nr 29 z 15 marca 1919, poz. 911.
- ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 23 z 23 czerwca 1920, s. 497.
- ↑ Lista starszeństwa 1922 ↓, s. 20.
- ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 40 z 21 października 1922, s. 794.
- ↑ a b Kolekcja ↓, 34.
- ↑ Rocznik Oficerski 1923 ↓, s. 107, 164, 396.
- ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 76 z 7 sierpnia 1924, s. 433.
- ↑ Rocznik Oficerski 1924 ↓, s. 40, 156, 339.
- ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 31 z 9 sierpnia 1926 roku, s. 246.
- ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 1 z 2 stycznia 1928 roku, s. 1.
- ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 11 z 24 lipca 1928 roku, s. 202.
- ↑ Rocznik Oficerski 1928 ↓, s. 879.
- ↑ Lokalizator Grobów - Zarząd Cmentarzy Komunalnych [online], zck-krakow.pl [dostęp 2023-03-11] .
- ↑ Rocznik Oficerski 1923 ↓, s. 164.
- ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 29 z 23 lipca 1921, s. 1208.
- ↑ Kolekcja ↓, 40, 42.
- ↑ M.P. z 1925 r. nr 102, poz. 438 „za zasługi około organizacji armji”.
- ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 53 z 14 maja 1925, s. 253.
- ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 16 z 12 kwietnia 1926, s. 107.
- ↑ Ranglisten 1918 ↓, s. 634.
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Schematismus für das k.u.k. Heer und für die k.u.k. Kriegsmarine für 1899. Wiedeń: Nadworna i Państwowa Drukarnia, grudzień 1898. (niem.).
- Schematismus für das k.u.k. Heer und für die k.u.k. Kriegsmarine für 1905. Wiedeń: Nadworna i Państwowa Drukarnia, grudzień 1904. (niem.).
- Schematismus für das k.u.k. Heer und für die k.u.k. Kriegsmarine für 1906. Wiedeń: Nadworna i Państwowa Drukarnia, grudzień 1905. (niem.).
- Schematismus für das k.u.k. Heer und für die k.u.k. Kriegsmarine für 1907. Wiedeń: Nadworna i Państwowa Drukarnia, grudzień 1906. (niem.).
- Schematismus für das k.u.k. Heer und für die k.u.k. Kriegsmarine für 1908. Wiedeń: Nadworna i Państwowa Drukarnia, grudzień 1907. (niem.).
- Schematismus für das k.u.k. Heer und für die k.u.k. Kriegsmarine für 1911. Wiedeń: Nadworna i Państwowa Drukarnia, grudzień 1910. (niem.).
- Schematismus für das k.u.k. Heer und für die k.u.k. Kriegsmarine für 1912. Wiedeń: Nadworna i Państwowa Drukarnia, grudzień 1911. (niem.).
- Schematismus für das k.u.k. Heer und für die k.u.k. Kriegsmarine für 1913. Wiedeń: Nadworna i Państwowa Drukarnia, grudzień 1912. (niem.).
- Schematismus für das k.u.k. Heer und für die k.u.k. Kriegsmarine für 1914. Wiedeń: Nadworna i Państwowa Drukarnia, luty 1914. (niem.).
- Ranglisten des kaiserlichen und königlichen Heeres 1918. Wiedeń: Nadworna i Państwowa Drukarnia, 1918. (niem.).
- Dziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych. [dostęp 2022-01-19].
- Lista starszeństwa oficerów zawodowych. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1922.
- Rocznik Oficerski 1923. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1923.
- Rocznik Oficerski 1924. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1924.
- Rocznik Oficerski 1928. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1928.
- Tadeusz Kryska-Karski, Stanisław Żurakowski: Generałowie Polski niepodległej. Warszawa: Editions Spotkania, 1991.
- Piotr Stawecki: Słownik biograficzny generałów Wojska Polskiego 1918–1939. Warszawa: Wydawnictwo Bellona, 1994. ISBN 83-11-08262-6.
- Krzysztof Ćwikliński, Nad wspomnieniami gen. bryg. Henryka Karola Korab - Bobkowskiego, [w:] tenże, Znani i nieobecni. Studia i szkice o Andrzeju Bobkowskim i innych pisarzach emigracyjnych, Wydawnictwo Naukowe UMK, Toruń 2011, s. 283–323, ISBN 978-83-231-2606-5.
- Rozkazy Dowództwa Okręgu Generalnego Kraków. Jagiellońska Biblioteka Cyfrowa. [dostęp 2018-10-20].
Linki zewnętrzne
[edytuj | edytuj kod]- Henryk Bobkowski. [w:] Kolekcja Generałów i Osobistości, sygn. I.480.43 [on-line]. Wojskowe Biuro Historyczne. [dostęp 2022-10-07].
- Henryk Bobkowski: Podręcznik narciarstwa według zasad alpejskiej szkoły jazdy na nartach (1908) w bibliotece Polona