Języki dardyjskie – Wikipedia, wolna encyklopedia
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/0/0f/Indoarische_Sprachen_Gruppen.png/350px-Indoarische_Sprachen_Gruppen.png)
Języki dardyjskie (języki kafirskie) – zespół języków indoeuropejskich. Tą ogólną nazwą określa się ok. 20 języków z grupy indoirańskiej (aryjskiej). Zajmują pozycję przejściową między językami irańskimi a indoaryjskimi.
Języki te dzielą się na dwie podgrupy:
- dardyjską z językami kaszmirskim, kalasza, khowar i szina
- kafirską (zwaną również nuristańską), do której należą języki: aszkun, kati i prasun
Używane są przez niewielkie grupy etniczne w górzystych regionach północno-wschodniego Afganistanu i północno-zachodniego Pakistanu oraz północno-zachodnich Indii. Z wyjątkiem kaszmirskiego, żaden z języków nie ma literatury pisanej.
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Alfred F. Majewicz, Języki świata i ich klasyfikowanie, Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Naukowe, 1989, ISBN 83-01-08163-5, OCLC 749247655 (pol.).