Języki kipczackie – Wikipedia, wolna encyklopedia
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/c/cd/Map-Kypchak_Language_World.png/320px-Map-Kypchak_Language_World.png)
kipczacko-bułgarskie kipczacko-połowieckie kipczacko-nogajskie
Języki kipczackie – grupa językowa w obrębie rodziny języków tureckich, obejmująca szereg języków używanych w Środkowej i Zachodniej Azji oraz Europie Wschodniej. Języki z tej grupy wykazują wspólne cechy charakterystyczne, odróżniające je od innych języków tureckich:
- Zmiana pierwotnego „d” na /j/ (np. *hadaq > ajaq „stopa”)
- Utrata nagłosowego „h”.
Klasyfikacja
[edytuj | edytuj kod]Języki kipczackie dzielą się na trzy podgrupy:
- Języki kipczacko-bułgarskie, m.in.:
- Języki kipczacko-nogajskie, m.in.:
- Języki kipczacko-połowieckie, m.in.:
Zobacz też
[edytuj | edytuj kod]Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Alfred F. Majewicz, Języki świata i ich klasyfikowanie, Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Naukowe, 1989, ISBN 83-01-08163-5, OCLC 749247655 (pol.).