Języki zachodnionilotyckie – Wikipedia, wolna encyklopedia
Języki zachodnionilotyckie – jeden z trzech zespołów języków nilotyckich, używanych od południowo-zachodniej Etiopii i Sudanu Południowego przez północno-wschodnią część Demokratycznej Republiki Konga i północną Ugandę, aż do południowo-zachodniej Kenii i północnej Tanzanii. Zalicza się tu 31 języków.
Klasyfikacja
[edytuj | edytuj kod]- podzespół językowy dinka-nuer – 7 języków
- podzespół językowy luo – 24 języki
- Języki luo północne – 18 języków
- Języki bor
- Języki dżur
- Języki maban-burun – 12 języków
- Języki maban – 11 języków
- Język burun
-
- Język päri (lokoro)
- Języki luo południowe – 6 języków
- Języki kuman
- Języki luo-aczoli
- Języki alur-aczoli – 3 języki
- Język luo (luo właściwy)
- Języki luo północne – 18 języków