Jaskinia Obłazkowa – Wikipedia, wolna encyklopedia
![]() Otwór jaskini | |
Państwo | |
---|---|
Województwo | |
Położenie | |
Właściciel | |
Długość | 214 m |
Deniwelacja | +8,1 m |
Wysokość otworów | 1096 m n.p.m. |
Wysokość otworów nad dnem doliny | 70 m |
Ekspozycja otworów | ku SSE |
Data odkrycia | znana od dawna |
Ochrona i dostępność | udostępniona do zwiedzania |
Kod | (nr inwentarzowy PIG) T.E-08.05 |
Położenie na mapie Tatr ![]() | |
Położenie na mapie Karpat ![]() | |
![]() |
Jaskinia Obłazkowa – jaskinia w Dolinie Kościeliskiej w Tatrach Zachodnich. Wraz z Jaskinią Mylną i Jaskinią Raptawicką jest częścią systemu Jaskinie Pawlikowskiego[1]. Znajduje się u podnóża wapiennej turni, zwanej Raptawicką Turnią, po zachodniej stronie doliny, na wysokości 1096 m n.p.m., 130 m nad korytem Kościeliskiego Potoku. Ścieżka prowadząca do niej znajduje się w odległości 4,4 km od Kir, 100 m powyżej Skały Pisanej. Udostępniona jest dla turystów, można ją zwiedzać samodzielnie, bez przewodnika, przez cały rok. Wewnątrz jaskini panuje niska temperatura.
Jaskini Obłazkowej nie należy mylić z Jaskinią Obłazową, znaną z odkryć archeologicznych.
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/0/0c/Jaskinia_Mylna_plan.jpg/487px-Jaskinia_Mylna_plan.jpg)
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/b/b8/Jaskinia_Ob%C5%82azkowa_od_wewn%C4%85trz.jpg/220px-Jaskinia_Ob%C5%82azkowa_od_wewn%C4%85trz.jpg)
Opis jaskini
[edytuj | edytuj kod]Otwór wejściowy ma wysokość 2 m i szerokość 9 m. Za nim znajduje się główna komora, zwana Wstępną. Można ją zwiedzać bez latarki, do zwiedzania dalszych części konieczne jest światło.
Z końca Komory Wstępnej odchodzi ciasny korytarz, który po 18 metrach rozdziela się. Na lewo znajduje się korytarz kończący się ślepo, natomiast idąc prosto, kilka metrów za obniżeniem stropu odchodzi w lewo pierwsze z trzech przejść do Przekopu prowadzącego do Komory Końcowej. Drugie i trzecie przejście znajduje się 5 metrów dalej. Korytarz kończy się po kolejnych kilku metrach w ciasnej szczelinie.
Idąc na czworakach drugim przejściem, po 6 metrach, dochodzi się do Przekopu. Czołgając się nim jeszcze przez około 5 metrów wychodzi się w Komorze Końcowej.
Komora Końcowa posiada wymiary 6 × 10 m i wysokość do 6 m. Na jej końcu znajduje się Jędrusiowy Przełaz łączący Jaskinię Obłazkową z Jaskinią Mylną. W sali jest też wejście do 7-metrowej szczeliny. Na jej końcu znajduje się kominek, gdzie znajduje się najwyżej położone miejsce w jaskini +8,1 m[2][3].
Przyroda
[edytuj | edytuj kod]Jaskinia Obłazkowa jest częścią systemu krasowego, w skład którego wchodzi Jaskinia Mylna i Raptawicka (dawniej także Jaskinia Mysia, Dziura pod Mylną, Dziura pod Raptawicką). Jaskinie te utworzone zostały przez Kościeliski Potok, który wypłukał w wapiennych skałach podziemne koryto. Dno Doliny Kościeliskiej znajdowało się wówczas na wysokości tych jaskiń.
W jaskini brak jest nacieków. Znajduje się w niej dużo śmieci pozostawionych przez turystów. W Komorze Wstępnej widać ślady palenia ognisk[2][3].
Historia odkryć
[edytuj | edytuj kod]Jaskinia znana była miejscowym od dawna. Po raz pierwszy opisał ją Jan Gwalbert Pawlikowski w 1887 r.
W 1934 roku Stefan Zwoliński wraz z Jerzym Zahorskim odkryli Salę Końcową, wykonując przekop o długości ponad 5 m w prowadzącym do niej korytarzu[3].
Między listopadem 2013 a marcem 2014 r. na zlecenie TPN wykonano ponowne pomiary jaskiń udostępnionych turystom, w tym Jaskini Obłazkowej. Jej długość wzrosła z 120 do 214 m, a deniwelacja z 5 do 8,1 m[2].
W czerwcu 2014 r. udało się połączyć Jaskinię Obłazkową z Jaskinią Mylną, a w lutym 2015 roku Jaskinię Raptawicką z Jaskinią Mylną[4].
Szlaki turystyczne
[edytuj | edytuj kod]– do jaskini tej, jak również do Jaskini Mylnej, prowadzi znakowany, czerwony szlak turystyczny. Początkowo biegnie on wspólnie z
czarnym szlakiem, prowadzącym do Jaskini Raptawickiej, potem szlaki rozdzielają się. Czas podejścia z dna doliny ok. 15 min, z Polany Pisanej 25 min. Powrót tą samą drogą lub przez Jaskinię Mylną.
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Jaskinie Tatr [online], 16 sierpnia 2017 [dostęp 2018-10-23] [zarchiwizowane z adresu 2017-08-16] .
- ↑ a b c Jaskinie Polski, Państwowy Instytut Geologiczny – Państwowy Instytut Badawczy [online], jaskiniepolski.pgi.gov.pl [dostęp 2017-08-27] .
- ↑ a b c Jerzy Grodzicki (red.), Jaskinie Tatrzańskiego Parku Narodowego. Jaskinie zachodniego zbocza Doliny Kościeliskiej, PTPNoZ, Warszawa, 1993
- ↑ „Jaskinie” – kwartalnik Polskiego Związku Alpinizmu. Nr 1 (78)/2015. ISSN 1234-4346