Kasper Żelechowski – Wikipedia, wolna encyklopedia
![]() Kasper Żelechowski (autoportret sprzed 1923) | |
Data i miejsce urodzenia | 5 stycznia 1863 |
---|---|
Data i miejsce śmierci | 8 lutego 1942 |
Narodowość | polska |
Alma Mater | |
Dziedzina sztuki | |
Odznaczenia | |
![]() |
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/a/ab/Kasper_%C5%BBelechowski%2C_Wyw%C5%82aszczenie.jpg/240px-Kasper_%C5%BBelechowski%2C_Wyw%C5%82aszczenie.jpg)
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/2/27/Portret_rotmistrza_Zbigniewa_W%C4%85sowicza_-_Kasper_%C5%BBelechowski.jpg/240px-Portret_rotmistrza_Zbigniewa_W%C4%85sowicza_-_Kasper_%C5%BBelechowski.jpg)
Kasper Żelechowski (ur. 5 stycznia 1863 w Kleczy Dolnej, zm. 8 lutego 1942 w Krakowie) – polski malarz, poeta, fotograf i pamiętnikarz.
Życiorys
[edytuj | edytuj kod]W latach 1879–1888 i 1893–1894 studiował w Krakowskiej Szkole Sztuk Pięknych był uczniem Jana Matejki na wydziale kompozycji, studiował także w Akademii monachijskiej w latach 1888–1890 pod kierunkiem Karla Rauppa.
Malował wiele portretów, pejzaże, a także sceny rodzajowe, niekiedy zabarwione treściami polityczno-społecznymi, oraz kompozycje z elementami fantastyki, osnute na motywach baśni i podań ludowych. Był jednym ze współtwórców Panoramy Tatr (1895) eksponowanej w Warszawie. Współpracował z krakowskim kabaretem „Zielony Balonik”. Po studiach zamieszkał na stałe w Krakowie, gdzie pracował i prowadził działalność wystawienniczą. Często prezentował je w Towarzystwie Przyjaciół Sztuk Pięknych. Wziął udział w Wystawie Sztuki Krakowskiego Związku Artystów Plastyków, jaka odbyła się w 1924 roku w Lublinie, oraz w 1929 roku w wystawie autoportretów w Krakowie. Jako były legionista i członek Polskiego Towarzystwa Gimnastycznego „Sokół” brał też udział w kilku wystawach poświęconych sztuce Legionów, m.in. w wystawach w Krakowie (1916) oraz w Warszawie (1917).
Żelechowski krótko prowadził zakład fotograficzny w Krakowie przy ulicy Podwale 14. Zasłynął jako autor zdjęć portretowych, w tym Włodzimierza Przerwy-Tetmajera z 1892 roku. Zakład Kaspra Żelechowskiego przejął w 1896 roku Alojzy Olma.
11 listopada 1937 roku został odznaczony Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski[1].
Zmarł 8 lutego 1942 roku w Krakowie. Pochowany na cmentarzu Rakowickim (kwatera XXXV-płd-5)[2].
Wybrane dzieła
[edytuj | edytuj kod]- Wywłaszczenie (1888)
- Róże w wazonie (1914)
- Półakt kobiecy (1927)
- Portret Góralki (1920, 1934)
- Portret Heleny Ożegalskiej (1912)
- Portret Włodzimierza Przerwy-Tetmajera (1892)
- Portret kobiety na tle pejzażu
- Strach
- Nędza
- Dożynki
- Zgliszcza
- Dziewczynka
- Wiejskie dzieci na łące
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Wielka encyklopedia malarstwa polskiego, Wydawnictwo Kluszczyński, Kraków 2011, ISBN 978-83-7447-118-3.
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ M.P. z 1937 r. nr 260, poz. 410 „za zasługi na polu sztuki”.
- ↑ Lokalizator Grobów - Zarząd Cmentarzy Komunalnych [online], zck-krakow.pl [dostęp 2021-05-16] .