Maria Orleańska – Wikipedia, wolna encyklopedia
Maria Krystyna Karolina Adelajda Franciszka Leopolda | |
![]() | |
Księżna Wirtemberska | |
Dynastia | |
---|---|
Data i miejsce urodzenia | |
Data i miejsce śmierci | |
Ojciec | |
Matka | |
Mąż | |
Dzieci |
Maria Krystyna Karolina Adelajda Franciszka Leopolda Orleańska (ur. 12 kwietnia 1813 w Palermo, zm. 6 stycznia 1839 w Pizie) – księżna wirtemberska.
Życiorys
[edytuj | edytuj kod]Córka króla Francji, Ludwika Filipa I, i Marii Amelii Burbon, księżniczki sycylijskiej. W młodości fascynowała się literaturą i historią, brała udział w różnego rodzaju kursach malarstwa. Na początku 1834 roku powstał pomysł wydania jej za mąż za młodszego syna króla Obojga Sycylii, Franciszka I – Leopolda Burbona, hrabiego Syrakuz (1813–1860). Leopold był bratankiem matki Marii oraz przyrodnim bratem księżnej de Berry i matki legitymistycznego pretendenta do tronu Francji – hrabiego Chambord. Jednak w wyniku niepokojów we Francji, które wybuchły w kwietniu 1834, król Sycylii zaczął domagać się, aby Maria natychmiast otrzymała część rodzinnej fortuny, która należała jej się po tym jak Filip Ludwik I podzielił rodzinne dobra między swoje siedmioro dzieci 7 sierpnia 1830. Król Francji uznał tę prośbę za nieuzasadnioną i z małżeństwa Marii i Leopolda zrezygnowano.
17 października 1837 roku wyszła za księcia Aleksandra Wirtemberskiego, syna księcia Aleksandra i Antoniny Fryderyki Sachsen-Saalfeld-Coburg. Małżeństwo obniżyło status Marii, bo Aleksander był jedynie członkiem młodszej gałęzi niemieckiego rodu książęcego, ale był za to bratankiem króla Fryderyka I Wirtemberskiego i siostrzeńcem króla Leopolda I Belgijskiego. Ślub odbył się w Wersalskim Grand Trianon. Ślubu cywilnego udzielił parze Étienne-Denis Pasquier, kościelnego zaś – Louis-Marie-Edmond Blanquart de Bailleul, biskup Wersalu i luterański pastor Cuvier. Przez następne dni trwało przyjęcie, które gospodarzami byli król i królowa Francuzów. Para miała jednego syna: Filipa Wirtemberskiego.
Maria była utalentowaną artystką i uczennicą Ary’ego Scheffer. Do dzisiaj przetrwało wiele jej rysunków i rzeźb, znajdują się one w muzeum w Dordrecht, w Holandii. Jesienią 1838 roku Maria wraz z synem wyjechała do Włoch mając nadzieję, że klimat pomoże jej walczyć z gruźlicą. Jej rodzice wysłali po nią jej brata Ludwika Karola, księcia Nemours, który jednak przybył do Pizy już przed jej śmiercią. Zmarła 6 stycznia w Pizie, została pochowana 27 stycznia w kaplicy królewskiej w Dreux.
Od 18 kwietnia do 21 lipca 2008, w Luwrze znajdowała się wystawa poświęcona Marii, zawierała jej prace oraz jej rzeczy osobiste. Wystawa ta zostanie uzupełniona przez drugą wystawę, która odbędzie się w Musée Condé de Chantilly.