Michał Janusz Parczewski – Wikipedia, wolna encyklopedia
Państwo działania | |
---|---|
Data i miejsce urodzenia | 23 listopada 1946 |
profesor doktor habilitowany nauk humanistycznych | |
Specjalność: archeologia | |
Alma Mater | |
Odznaczenia | |
![]() ![]() |
Michał Janusz Parczewski (ur. 23 listopada 1946 w Lęborku) – prof. dr hab., polski archeolog specjalizujący się w archeologii średniowiecza, początkach kultury słowiańskiej w Polsce, wczesnośredniowiecznym osadnictwie w Karpatach.
Życiorys
[edytuj | edytuj kod]Pracownik Zakładu Archeologii Średniowiecza i Czasów Nowożytnych w Instytucie Archeologii Uniwersytetu Jagiellońskiego. Profesor w Instytucie Archeologii UJ oraz Instytucie Archeologii URz, członek Komitetu Słowianoznawstwa PAN oraz Komitetu Nauk Pra- i Protohistorycznych PAN.
Studia z zakresu archeologii Polski i powszechnej ukończył w 1969 na Uniwersytecie Jagiellońskim. W 1978 obronił pracę doktorską, następnie w roku 1989 rozprawę habilitacyjną. W 1993 otrzymał tytuł profesora nadzwyczajnego. Brał udział w ekspedycjach archeologicznych na terenie Małopolski i Śląska, a także w południowo-zachodniej Bułgarii w latach 1979–1982 oraz na Spitsbergenie w 1982.
W 1996 odznaczony Złotym Krzyżem Zasługi[1]. Od 2009 członek Społecznego Komitetu Odnowy Zabytków Krakowa (SKOZK).
W 2011 został przez prezydenta Bronisława Komorowskiego odznaczony Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski[2].
Jest kierownikiem badań misji archeologicznej w Bachórzu.
Jest synem cichociemnego Jana Parczewskiego i Ireny z domu Balcerowicz. Ma dwóch młodszych braci: Bogdana (ur. w 1948) i Zygmunta (ur. w 1951)[3].
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ M.P. z 1997 r. nr 6, poz. 48
- ↑ M.P. z 2011 r. nr 111, poz. 1131
- ↑ Parczewski Jan, plutonowy (1923–1967). W: Krzysztof A. Tochman: Słownik biograficzny cichociemnych. T. 1. Oleśnica: Firma „Kasperowicz — Meble”, 1994, s. 100–102. ISBN 83-902499-0-1.