Muzeum Broni Pancernej w Poznaniu – Wikipedia, wolna encyklopedia
Oddział Muzeum Wojska Polskiego w Warszawie | |
![]() Siedziba muzeum na poznańskiej Woli (od października 2019) | |
Państwo | |
---|---|
Miejscowość | |
Adres | 60-421 Poznań, ul. 3 Pułku Lotniczego |
Data założenia | 1963 |
Zakres zbiorów | |
Kierownik | ppłk Tomasz Ogrodniczuk |
Położenie na mapie Poznania ![]() | |
Położenie na mapie Polski ![]() | |
Położenie na mapie województwa wielkopolskiego ![]() | |
![]() | |
Strona internetowa |
Muzeum Broni Pancernej w Poznaniu – oddział Muzeum Wojska Polskiego w Warszawie, zlokalizowany na poznańskiej Woli na terenie dawnych koszar, w pobliżu portu lotniczego Poznań-Ławica.
Działalność
[edytuj | edytuj kod]Ekspozycja broni pancernej powstała w Poznaniu w latach 1963–1964, na terenie koszar na Sołaczu przy. ul. Wojska Polskiego. Początkowo była to kolekcja służąca jako pomoc dydaktyczna dla podchorążych Oficerskiej Szkoły Broni Pancernej. Na potrzeby kolekcji w 1964 wybudowana została specjalna hala o powierzchni 750 m². Pierwszymi pojazdami wchodzącymi w skład kolekcji były m.in. IS-2, IS-3, T-34/85, ISU-152[1].
Funkcję dydaktyczną kolekcja pełniła do rozwiązania Wyższej Szkoły Oficerskiej Wojsk Pancernych w 1993. W miejsce WSOWP powstało Centrum Szkolenia Wojsk Lądowych im. Hetmana Polnego Koronnego Stefana Czarnieckiego. W strukturze centrum kolekcja funkcjonowała jako „Sala Tradycji Centrum Szkolenia Wojsk Lądowych”, a potocznie nazywana była muzeum broni pancernej.
W grudniu 2008 do rejestru zabytków zostało wpisanych 37 pojazdów z kolekcji.
W marcu 2015 sala tradycji została przekształcona w muzeum i podporządkowana jako oddział Muzeum Wojska Polskiego. 4 października 2019 Muzeum Broni Pancernej zostało otwarte dla zwiedzających w nowej siedzibie przy ul. 3 Pułku Lotniczego 4 w Poznaniu[2]. W trakcie pandemii COVID-19 teren muzeum został wykorzystany jako centrum logistyczne[3].
Zbiory
[edytuj | edytuj kod]Do najcenniejszych obiektów zgromadzonych w muzeum należą:
- samobieżne działo szturmowe Sturmgeschütz IV, jedyne na świecie zdatne do ruchu i jedno z dwóch na świecie kompletnie zachowanych (wydobyte z rzeki Rgilewki),
- niszczyciel czołgów Achilles
- czołg średni T-34/85 (grał w serialu Czterej pancerni i pies)
- czołg średni T-34/85 (służył w 2. Brygadzie Pancernej),
- czołg średni T-34/76, służący polskim żołnierzom jednostek pancernych wysyłanych na front,
- lekki czołg T-70,
- działo samobieżne SU-76 z oryginalnym napisem Zemsta za Katyń,
- średnie działo samobieżne SU-85,
- lekki czołg rozpoznawczy TKS (najstarszy i najlżejszy eksponat placówki, zbudowany w 1935),
- czołg T-55 z autografem Stevena Spielberga,
- czołg pościgowy Centaur Mk I, typ C (renowacja),
- czołg średni PzKpfw III Ausf. N (renowacja),
- samochód ZiŁ-111D,
- działo 2S7 Pion (Piwonia) o kalibrze 203,2 mm i zasięgu 47 km[4].
- parowóz Tp3 – depozyt Polskiego Stowarzyszenia Miłośników Kolei
Od roku 2012 zbiory muzeum oglądać można w Internecie[5].
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Tomasz Ogrodniczuk: Muzeum Broni Pancernej. Trakt Królewsko-Cesarski. s. 41–43. [dostęp 2020-05-23]. [zarchiwizowane z tego adresu (2019-10-09)].
- ↑ defence24.pl: W październiku otwarcie nowej siedziby Muzeum Broni Pancernej w Poznaniu
- ↑ portalsamorzadowy.pl: Poznań: Muzeum Broni Pancernej, mimo zamknięcia, pomaga w walce z koronawirusem
- ↑ Krzysztof M. Kaźmierczak, Muzeum Broni Pancernej – jedyne takie w Polsce, w: Poznań naj naj, dodatek do Głosu Wielkopolskiego, Poznań, 2015-04-24, s. 6
- ↑ Zobacz czołg od środka. Przez internet!. Gazeta.pl Poznań, 2012-01-04. [dostęp 2012-01-06].
- ↑ Z ziemi włoskiej do Polski. muzeumbronipancernej.pl. [dostęp 2020-07-27].