Naftule Brandwein – Wikipedia, wolna encyklopedia
![]() | |
Data i miejsce urodzenia | |
---|---|
Data i miejsce śmierci | |
Instrumenty | |
Zawód | |
Powiązania |
Naftule Brandwein, Naftuli Brandwein, Naftali Brandwein (ur. 20 września 1884 w Przemyślanach, zm. 1963 w Nowym Jorku[1]) – muzyk, klarnecista, klezmer. W 1908 wyemigrował do Stanów Zjednoczonych[1], gdzie zyskał przydomek „króla klezmerów”.
Urodził się w galicyjskim mieście Przemyślany jako bliźniaczy brat Henrietty. Jego ojciec, Pejsach, miał czternaścioro dzieci; z dwanaściorgiem z nich założył kapelę klezmerską[2].
Naftule Brandwein był wujem Leopolda Kozłowskiego.
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ a b Paul Buhle: Jews and American Popular Culture: Music, theater, popular art, and literature. Praeger Publishers, 2007, s. 86. ISBN 978-0-275-98795-4.
- ↑ Naftule Brandwein (1889-1963)