Obóz jeniecki – Wikipedia, wolna encyklopedia
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/a/a8/Bundesarchiv_R_67_Bild-02-002%2C_Kriegsgefangenenlager_Crossen%2C_Gesamtansicht.jpg/245px-Bundesarchiv_R_67_Bild-02-002%2C_Kriegsgefangenenlager_Crossen%2C_Gesamtansicht.jpg)
Obóz jeniecki – miejsce przetrzymywania wziętych do niewoli żołnierzy przeciwnika podczas lub po zakończeniu bezpośrednich działań wojennych. Jeniec wojenny, to osoba, która zgodnie z artykułem 4 i 5 Konwencji Genewskiej o traktowaniu jeńców wojennych przyjętej 12 sierpnia 1949, była zaangażowana w działania bojowe pod rozkazami swojego rządu i została zatrzymana przez siły zbrojne strony przeciwnej[1].
Zobacz też
[edytuj | edytuj kod]- Niemieckie obozy jenieckie 1939–1945
- Obozy internowanych żołnierzy armii URL w Polsce
- Stalag XII F
- Jeńcy sowieccy w niewoli polskiej (1919–1921)
- Obóz jeniecki pod Strzałkowem
- Oflag
- Stalag