PZL.27 – Wikipedia, wolna encyklopedia
![]() PZL.27 | |
Dane podstawowe | |
Państwo | |
---|---|
Producent | |
Typ | |
Konstrukcja | mieszana (kadłub spawany z rur metalowych, kryty płótnem, skrzydła drewniane, kryte skleją, podwozie klasyczne, chowane dwukołowe, z płozą tylną |
Załoga | 2 |
Historia | |
Data oblotu | wrzesień 1934 |
Lata produkcji | 1933 (jedyny prototyp) |
Wycofanie ze służby | 1936 |
Liczba egz. | 1 |
Liczba wypadków • w tym katastrof | 1 |
Dane techniczne | |
Napęd | trzy silniki De Haviland Gipsy Major |
Moc | 3x 96 kW (130 KM) |
Wymiary | |
Rozpiętość | 13,60 m |
Długość | 10,74 m |
Wysokość | 2,52 m |
Powierzchnia nośna | 25,16 m² |
Masa | |
Własna | 1470 kg |
Startowa | 2320 kg |
Osiągi | |
Prędkość maks. | 266 km/h |
Prędkość wznoszenia | 3,8 m/s |
Pułap | 4000 m |
Zasięg | 700 km |
Dane operacyjne | |
Liczba miejsc | |
5 |
PZL.27 (PZL-27) – prototyp polskiego samolotu pasażersko-pocztowego konstrukcji inżyniera Zbysława Ciołkosza, opracowany i wyprodukowany w Państwowych Zakładach Lotniczych w roku 1933.
Historia
[edytuj | edytuj kod]Samolot został zamówiony przez polskie Ministerstwo Komunikacji jako szybki samolot pocztowy. Prototyp oblatano na jesieni roku 1934 jako pierwszy samolot PZL z chowanym podwoziem. Próby eksploatacyjne prowadzone przez Instytut Techniczny Lotnictwa w latach 1935–1936 wykazały, że samolot ma zbyt słabe osiągi i jest nieekonomiczny.
Prototyp PZL.27 zakupił wojskowy Instytut Techniczny Lotnictwa i tam wkrótce samolot został rozbity w wypadku (pil. Andrzej Włodarkiewicz). Samolot wyraźnie ustępował konstrukcji RWD-11, której był konkurentem.
Służba w lotnictwie
[edytuj | edytuj kod]Samolot ten nigdy nie wyszedł poza stadium prototypu i tym samym nigdy nie trafił do produkcji oraz służby w lotnictwie.
Opis techniczny
[edytuj | edytuj kod]Samolot pasażerski w układzie górnopłatu o konstrukcji mieszanej, drewniano-metalowej.
Skrzydło drewniane, z dwoma dźwigarami skrzynkowymi, wyposażone w lotki oraz klapy. Pokrycie płata wykonane ze sklejki brzozowej. Konstrukcja kadłuba i usterzenia wykonana z rur stalowych, pokrycie z płótna. Kabina dla 5 pasażerów i 2 członków załogi. Wejście do kabiny pilotów z prawej strony kadłuba, wejście do kabiny pasażerskiej z lewej. Podwozie samolotu klasyczne, dwukołowe chowane, z płozą ogonową. Koła główne chowane w gondole silników skrzydłowych. Napęd to 3 silniki rzędowe de Havilland „Gipsy Major I” o mocy 130 KM każdy, umieszczone: jeden w dziobie samolotu, dwa w gondolach podskrzydłowych[1].
Wersje
[edytuj | edytuj kod]- PZL.27 – samolot pocztowo-pasażerski, prototyp.
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Skrzydlata Polska 1957 ↓, s. 16.
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Feliks Pawłowicz. Samolot pocztowo-komunikacyjny PZL-27. „Skrzydlata Polska”. 33/1957, 13 sierpnia 1957. Warszawa: Wydawnictwa Komunikacji i Łączności. ISSN 0137-866X. OCLC 839207783.
Linki zewnętrzne
[edytuj | edytuj kod]- Artykuł o PZL.27. powiat.mielec.pl. [zarchiwizowane z tego adresu (2008-06-12)].