Partia Liberalno-Demokratyczna (Japonia) – Wikipedia, wolna encyklopedia
![]() | |
Państwo | |
---|---|
Skrót | LDP |
Lider | |
Data założenia | 15 listopada 1955 |
Adres siedziby | 1-11-23 Nagata-chō Chiyoda-ku, Tokyo |
Ideologia polityczna | |
Poglądy gospodarcze | |
Liczba członków | 1 068 560[5] |
Barwy | |
Obecni posłowie | 284/465 |
Obecni senatorowie | 112/245 |
Strona internetowa |
Partia Liberalno-Demokratyczna (jap. 自由民主党 Jiyū-minshu-tō; często używa się skrótu 自民党 – Jimin-tō) – największa japońska partia polityczna. Pozostająca u władzy od 1955, czyli od swego powstania, do 2009 roku, poza krótkim okresem rządów koalicji partii będących w opozycji do PLD w 1993 roku (tzw. system 1955 roku). Nie należy jej mylić z Partią Liberalną (1998), która w listopadzie 2003 r. połączyła się z główną partią opozycyjną: Partią Demokratyczną.
W wyborach parlamentarnych w sierpniu 2009, PLD poniosła dotkliwą porażkę, zdobywając tylko 119 mandatów w Izbie Reprezentantów i tracąc władzę na rzecz Partii Demokratycznej[6][7].
Program polityczny
[edytuj | edytuj kod]Partia Liberalno-Demokratyczna nie określa swojej pozycji politycznej, lecz jest powszechnie uważana za partię prawicową. W kwestiach gospodarczych postuluje wolny rynek i liberalizm gospodarczy; opowiada się za opartą na eksporcie gospodarką i ścisłą współpracą z USA w polityce zagranicznej i obronnej. Partia przeprowadziła reformę administracyjną obejmującą m.in.: uproszczenie i usprawnienie biurokracji rządowej, prywatyzację przedsiębiorstw państwowych i reformę podatkową, w ramach przygotowań do spodziewanego obciążenia gospodarki starzeniem się społeczeństwa. W ostatnich latach widoczne jest jednak bardziej protekcjonalne podejście partii do gospodarki, spowodowane naleganiem ważnych, małych przedsiębiorstw i okręgów rolniczych na jakąś formę subwencji[8].
Partia sprzeciwia się legalizacji związków małżeńskich osób tej samej płci[9].
Obecne władze
[edytuj | edytuj kod]Przewodniczący:
Zastępca przewodniczącego
Sekretarz generalny
Przewodniczący PLD
[edytuj | edytuj kod]Z wyjątkiem Yōhei Kōno i Sadakazu Tanigakiego, każdy z przewodniczących PLD pełnił funkcję premiera Japonii[10]:
- Ichirō Hatoyama (4 maja 1956 – 14 grudnia 1956)
- Tanzan Ishibashi (14 grudnia 1956 – 21 marca 1957)
- Nobusuke Kishi (21 marca 1957 – 14 lipca 1960)
- Hayato Ikeda (14 lipca 1960 – 1 grudnia 1964)
- Eisaku Satō (1 grudnia 1964 – 5 lipca 1972)
- Kakuei Tanaka (5 lipca 1972 – 4 grudnia 1974)
- Takeo Miki (4 grudnia 1974 – 23 grudnia 1976)
- Takeo Fukuda (23 grudnia 1976 – 1 grudnia 1978)
- Masayoshi Ōhira (1 grudnia 1978 – 12 czerwca 1980)
- Ei'ichi Nishimura (12 czerwca 1980 – 15 lipca 1980) (p.o.)
- Zenkō Suzuki (15 lipca 1980 – 25 listopada 1982)
- Yasuhiro Nakasone (25 listopada 1982 – 31 października 1987)
- Noboru Takeshita (31 października 1987 – czerwca 1989)
- Sōsuke Uno (2 czerwca 1989 – 8 sierpnia 1989)
- Toshiki Kaifu (8 sierpnia 1989 – 30 października 1991)
- Ki'ichi Miyazawa (31 października 1991 – 29 lipca 1993)
- Yōhei Kōno (30 lipca 1993 – 30 września 1995)
- Ryūtarō Hashimoto (1 października 1995 – 24 lipca 1998)
- Keizō Obuchi (24 lipca 1998 – 5 kwietnia 2000)
- Yoshirō Mori (5 kwietnia 2000 – 24 kwietnia 2001)
- Jun’ichirō Koizumi (24 kwietnia 2001 – 26 września 2006)
- Shinzō Abe (26 września 2006 – 26 września 2007)
- Yasuo Fukuda (26 września 2007 – 22 września 2008)
- Tarō Asō (22 września 2008 – 16 września 2009)
- Sadakazu Tanigaki (28 września 2009 – 26 września 2012)
- Shinzō Abe (26 września 2012 – 14 września 2020)
- Yoshihide Suga (14 września 2020 – 4 października 2021)
- Fumio Kishida (4 października 2021 – nadal)
Liczba członków
[edytuj | edytuj kod]W 1990 LDP miało ponad pięć milionów członków, w grudniu 2017 liczba ta wynosiła milion[5].
Zobacz też
[edytuj | edytuj kod]Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Karan, Pradyumna P. (2005), Japan in the 21st century: environment, economy, and society, University Press of Kentucky.
- ↑ Hebert (2011). Wind Bands and Cultural Identity in Japanese Schools. Springer Science & Business Media.
- ↑ The Resurgence of Japanese Nationalism. The Globalist, 22 lipca 2015. [dostęp 2015-07-22]. (ang.).
- ↑ Muramatsu, Michio (1997). State and Administration in Japan and Germany: A Comparative Perspective on Continuity and Change. Walter de Gruyter.
- ↑ a b 役員会後 二階幹事長記者会見. liebral Democrats of Japan, 5 marca 2018. [dostęp 2018-03-05]. (jap.).
- ↑ Democratic Party wins landslide in legislative elections. France24, 31 sierpnia 2009. [dostęp 2009-09-16]. [zarchiwizowane z tego adresu (2009-09-01)]. (ang.).
- ↑ Japan’s Hatoyama sweeps to power. BBC News, 31 sierpnia 2009. [dostęp 2009-09-16]. (ang.).
- ↑ The Liberal Demokratic Party. oryginalny dokument, 5 kwietnia 2012. [dostęp 2012-05-04]. (ang.).
- ↑ Same-Sex Marriage in Japan: A Long Way Away?. The Wall Street Journal, 20 września 2013. [dostęp 2013-09-20]. (ang.).
- ↑ A History of the Liberal Democratic Party. Official Site of Liberal Democratic Party of Japan. [dostęp 2009-09-16]. [zarchiwizowane z tego adresu (2009-09-24)]. (ang.).
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Ewa Pałasz-Rutkowska, Katarzyna Starecka, Japonia, Wydawnictwo TRIO, Warszawa 2004, ISBN 83-88542-84-2.
Linki zewnętrzne
[edytuj | edytuj kod]- Strona oficjalna partii (ang.)
- Strona oficjalna w języku japońskim (jap.)