Password Authentication Protocol – Wikipedia, wolna encyklopedia
PAP (ang. Password Authentication Protocol) – jeden z dwóch sposobów uwierzytelniania stosowany przez protokół PPP. PAP zapewnia węzłom prosty sposób zgłaszania swojej tożsamości za pomocą dwukierunkowego uzgadniania. PAP nie jest bezpiecznym protokołem uwierzytelniania, bowiem hasła wysyłane są w postaci zwykłego tekstu, dlatego zalecane jest używanie alternatywnego protokołu CHAP. Protokół PAP opisany jest w RFC 1334 ↓.
Algorytm
[edytuj | edytuj kod]- Klient wysyła w czystej postaci nazwę użytkownika (lub hosta) i hasło do serwera,
- serwer porównuje otrzymane informacje z listą użytkowników i haseł,
- gdy informacje się zgadzają wysyłana jest wiadomość accept,
- w innym przypadku wysyłana jest wiadomość reject.[1]
Zobacz też
[edytuj | edytuj kod]Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Richard Deal: CCNA Cisco Certified Network Associate Study Guide. The McGraw-Hill Companies, 2008, s. 868. ISBN 978-0-07-149730-5.
Linki zewnętrzne
[edytuj | edytuj kod]- B. Lloyd , W. Simpson , PPP Authentication Protocols, RFC 1334, IETF, październik 1992, DOI: 10.17487/RFC1334, ISSN 2070-1721, OCLC 943595667 (ang.).